Day 8: Someone who has made your life hell or treated you badly

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I want to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “ROAD TO KILL”. The blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

Masyado naman akong nagsesembreak sa pag-post ng 30 days project na ito. Minsan kase kahit may time sobrang wala ako sa mood talaga magsulat. Lalo na ito yung topic. Someone who made your life hell?

Okay, alam mo ba ang Gossip Girl? Alam kong familiar ka jan! Pero mali ka, hindi si Blair ang tinutukoy kong nagpapahirap sa buhay ko, pero tuwing nanunuod ako ng Gossip Girl, kalahati ng kaluluwa ko gusto maging social climber. Alam ko (sa ngayon) na sobrang layo sa katotohanan na maging katulad nila, at okay lang yun. Simula't umpisa naman talaga gusto ko maging simple. Pero lam mo ba pag nakakakita ako ng true-to-life na mga taong halos maging katulad na ni Blair Waldorf at Serena van der Woodsen, ah! my heart melt as if life is unfair!

Nung unang beses ko manuod ng Gossip Girl, feeling ko pumasok talaga ako sa empire state of mind, feeling ko close ako sa kanila, parang gusto ko maging sila!! Nung masakit na ulo ko sa kakanuod, pinatay ko na laptop ko,  then parang nag "click!" bigla akong bumalik sa reality kung saan naka-pajama lang ako at t-shirt na butas sa kili-kili, gulo gulo ang buhok at isang nilalang na ni talampakan malayo at hindi ma-cocompare sa kuko ni Serena.

Hay. At ito ang nagpapahirap sa self-esteem ko (dahil buhay ko ang self-esteem ko), kase kada may nakikita akong maganda, payat, maganda manamit, makinis mukha, maputi, maganda kahit walang ka-effort effort sa TV o sa personal man, eh naiinggit ako at naiisip ko na ang layo-layo ko sa kanila, kailan kaya ako magiging katulad nila? May time pa ba para maging katulad ako nila? Ambisyosa ba ako pag hiniling ko kay Bro na maging katulad ako nila?

Wala akong galit sa magaganda. Naiinggit lang talaga ako. Inggitera ako, at all means! Sa lovelife (kahit may sarili naman akong lovelife), sa gamit, sa skills, sa family na meron ang iba, sa kahit ano! Name it! Kahit ano pa yan.

By this time, muntikan ko na naman aminin ang kapangitan kong nadarama, pero ayuko naman lait laitin na naman sarili ko tulad ng halos araw-araw kong sinusulat sa blog ko. False humility na yata ang ginagawa ko. Alam ko naman may kakayanan din ako, alam kong kahit papaano maganda din ako, kahit mataba ako, okay lang, alam kong marunong ako magdamit, kaso nga lang wala ako pambili ng bonggang damit. Bilib din ako sa sarili ko, pero ayuko maging sobrang bilib, kase iba na yun, ayuko maging mayabang, lalo na kung wala naman ako ipagyayabang.

Ang point ko lang basta sa post na ito (kahit malabo), nahihirapan ako pagdating sa self-esteem ko, dahil hindi ko din control yung na-fi-feel ko para sa sarili ko.

I feel totally depressed when life gets totally fuck up then manic the next when I got a good thing going with my life. Most of the time, my social status really picks the best of what I would feel. My feeling is dependent on how people will react on what they could see in me.

At some point I know na social climber ako, but then pinipilit ko pa rin magpakatotoo. I want to be ME at all times, and not some Tupperware wasting her whole life masking her flaws.

I want to stop feeling so jealous about everything, but I can't help it, maybe that's just being me. Pero pwede rin isipin na, they are my inspiration for my aspiration. As of now, malay ba natin makamit ko naman yung pagiging New Yorker (kahit ngayon ko pa lang naisip na gusto ko pala pumuntang New York) at maging katulad nila B and S. Nothing is impossible in an aspiring heart.

Napansin ko lang lately sa mga project na ito, lage na lang ako nauuwi sa pag-iisip ng kung anong gusto ko sa life ko, kahit anong topic, ano ba yan! hahahaha