Sobra nga ba sa kape?

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I want to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “ROAD TO KILL”. The blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

May tendency si ama na maging magugulatin. Panic attact. Nerbyoso. Kaya nung bata ako, kada lalabas ako ng kwarto ko sa gabi para jumingle, dahan dahan ang pag-bukas ng pinto, dahan-dahan sa paglalakad, pati pag-jingle dapat mahina.

May squik lang kase siya na marinig, potekk, SINO NANDYAN? sisigaw yun. Kainis. May one time, need ko ng charger. Kumatok ako sa kwarto nila ni ina. Hindi sumagot. Binuksan ko, at dun pag-bukas ko dun sila naglatag ng kuchon, pag-bukas ko nga, nagsalita agad ako ng, 'Dad, charger pahiram!' Sabay anam pucha biglang karate style siya oh with matching duro-duro effect.

Natulala ako sabay natawa.

Eto pa isa. Bagyong Melenyo. Halos masanay na kame sa buhay probinsya. Nag-iigib kame sa poso sabay kandila lang ang ilaw sa gabi. Halos isang week o mahigit kaseng brown out. Siguro mga alas sais ng gabi, taeng-tae na ko (di mo expect na usapang tae pala toh no). Kaya nagtatakbo na ako sa banyo. Di ko alam sa inyo kung ano routine niyo sa pagtae, pero ako kung tatae ako nagpapalit na ako ng undies ko. At dahil nga nagmamadali ako, hindi na ako nakakuha ng pamalit ko.

So ngayon, di ko din alam kung bakit, pero lahat ng undies ng buong pamilya ay nakalagay sa kwarto ng magulang ko. (Wala na si ina nito, nasa tate na). At dahil madilim na nung oras na yun, hawak ko ang isang stick ng kandila, suot ko ang di ko malaman na t-shirt ko (as in parang hip-hop, pero di ako hip-hop), umakyat ako sa kwarto ng magulang ko.

Dahil nga alam ko na may tendency na maging ganun ang tatay ko, kumatok muna ako. At natutulog siya nung oras na yun. Pumasok ako hawak ang kandila at split seconds lang yata nung narealize ko na ang tatay ko ay pasugod na pala palapit sa kin. As in literal. Tumayo, tumakbo, pasugod tapos hinawakan niya nung dalawang kamay niya yung dalawang braso ko. Parang eksena sa horror movie. Nahulog at nabali ang ending nung kandilang hawak ko.

Halos mangiyak-ngiyak at garal-gal akong nagsalita ng, "Kukuha lang akong panty" as in with matching tears falling down my cheeks.

At dun niya narealize na ako pala yun, at bumalik lang siya sa tulog niya na parang walang nangyari. At narealize ko na tama ang kumatok, pero sana hinintay ko na lang siya na pag-buksan ako ng pinto.

Yun lang. May makwento lang kunyari.

Sorry kung di ko pa na-post yung nanalo! Nyah! Sorry kala ko wala naman mag-hihintay. Salamat naapreciate ko. Totoo niyan di ko pa tapos yung presentation kaya di ko pa na-post. Sorry!