Ano daw?

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I want to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “ROAD TO KILL”. The blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

Lumaki ako na madaming awkward moments. Pag naaalala ko sarili ko dati, napapa-shet ako, upo sa isang tabi, sabay bulong sa kawalan ng hindi ako yun, hindi ako yun, hindi ako yun, with matching tulala mode.

Ang regrets natin sa buhay, kapag dineny natin sa katotohanan o di kaya eh hindi natin na-satisfy, at kumulobots na ang ating skins, at naging white hair na ang lahat sa atin, alam ng bawat nursing student na mag-li-lead ito sa stagnation.

Stagnation ay pagsisisi sa nakaraan, para bang matanda ka na pero di ka pa pwede ma-deads kase madame kang bagay na hindi nagawa, hindi na-accomplish, madame kang fantasy na hindi na-try.

Kaya maaga pa lang mag-bucket list ka na (kung di mo toh alam, eh may movie nito, panuorin mo), habang young at heart pa rin tayo, take chances. Okay lang maging seryoso 6 days a week, pero give way na i-enjoy ang mga pinaghirapan mo at ang maliliit na bagay sa mundo.

Normal lang na once in a while, may grudges ka sa mundo, sa ibang tao na nakakasalamuha mo, sa mga situation ng buhay mo. Pero kung araw-araw kang nagrereklamo tungkol sa takbo ng life mo dear, eh anong sense? Anong mapapatunayan mo sa pagiging badtrip sa lahat ng bagay? Bukod sa binuburden mo lang ang sarili mo sa mga bagay na walang kwenta eh nakakaperwisyo ka pa ng mga tao na wala naman kinalaman sa mga hinanakit mo sa buhay at nadadamay lang kase nga everyready everyday kang nagrereklamo.

Wag natin lagyan ng limitation ang buhay natin na maging masaya. Kukulobots lang ng maaga ang noo mo.

Kaya tayo limitado sa mga gusto nating gawin, kase laging nandun yung takot na magkamali, na magsisi. Dati pag-naririnig ko yung mga quotes na Take chances o di kaya Live your life to the fullest, parang wala lang. Katulad ng pag-balewala mo ngayon sa kanila nung binasa mo sila, katulad ng pag may narinig ka, pasok sa kaliwang tenga, labas sa kabila.

Live your life, wag ka mag-regret. 
Kung  may mga bagay kang gusto mo i-defend pero unfair kang na-jujudge, isulat mo. 
Itanong mo sa sarili mo yung post-it na nasa ibabaw ng post na toh.
Kapag naging plastik ka o hindi ka naging totoo sa sarili mo, tandaan mo na sarili mo lang din niloloko mo.
Wag mo itanong kung hanggang kailan ka mabubuhay, itanong mo kung hanggang saan at para saan?


Actually, gutom lang toh.