depres na depres na ako..

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I want to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “a person who wants to be perfect at any cause, cannot attain perfection by any cause.”, which is my very first blog and which is a FRIENDSTER blog that was deleted a long time ago. But of course, the blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad   writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

ano ba ang koneksyon ng nunal sa katamaran?

di ko nga talaga alam kung madami ba talaga kaming ginagawa o tamad lang talaga ako. nilamon na ng panahon ang oras. cramming? nakakadepres 

nasa huli ang pagsisisi.

alam ko naman at alam naman natin na mahilig ako matulog. kapag pumikit ang mata ko. kahit puso’t utak di makapipigil. kagabi mga isang oras at kalahati na ang nakalipas ng sinabi ko ang mga katagang “iidlip lang ako ng limang minuto.”

ewan ko. badtrip diba?

lalo na pag-iidlip ka pagmulat mo umaga na. kaazar.

nakakadepress ang mga requirements. nakakadepress ang finals. may platoon drill pa sa saturday. kailangan ba talaga ang clearance sa buhay ko? hayyyy.. T.T anu va?

payo ko sa yohw kaivigan. wag tutulad sa kin. kahit anong mangyari. mas maganda pa rin maging maagap. para maraming oras sa tulog. wah.

naisip ko tuloy.. kung magnunursing ako.. pano na ako pag night shift.. waaaahhh (kaiyak na talaga)

Suwail na Bata

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I wanted to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “a person who wants to be perfect at any cause, cannot attain perfection by any cause.”, which is my very first blog and which is a FRIENDSTER blog that was deleted a long time ago. But of course, the blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

although may parte sa kanya na gusto niya na tumigil..
meron pa ring parte na di mapigilan..
nahihirapan ako pagsabihan siya at di na nga ako nagsasalita..
kahit na gusto ko at nasanay ako..
ayuko naman dakdakan siya na parang mas magaling pa ko sa ina niya…
ayuko rin naman maramdaman niya na parang inaayawan namin siya at ayuko makabitaw ng salita na ganun nga ang kalalabasan..
di pa naman katapusan ng mundo kaya ako nag-aalala sa kaniya..
pero kailangan pa ba maging katapusan ng mundo para simulan kong mag-alala?
di ko siya kailangan layuan..
ngayon nga niya kami mas kailangan eh..(pag depress dahil sa lav lyf..haha)
di ko naman gustong magbago siya ng ugali, pagsasalita at porma.
bow nga ako sa kaniya eh..
eh ano ba talaga gusto ko?
di ko siya sinisisi o hinuhusgahan tulad ng ginagawa ng iba…
di ako nagagalit pero nag-aalala, oo.
pero di ko rin mapaliwanag..
sana di na rin ako nagsulat db?(para walang problema)
nung malungkot siya at nagpipilit tumawa..
lalo tuloy ako nalulungkot..pano nagmumukha lang siyang gago..
 ano ba talaga kailangan mo…
at ano ang pipiliin mo..
 ewan ko…
 starstruck ba toh?
 isa lang sigurado.. bumangga giba—di ka iiwan..(kaiyak naman harhar..)

ang kadaldalan…

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I wanted to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “a person who wants to be perfect at any cause, cannot attain perfection by any cause.”, which is my very first blog and which is a FRIENDSTER blog that was deleted a long time ago. But of course, the blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

walang humpay na paggawa ng blog..
walang humpay na pagdaldal at paglathala ng sari-saring kwentong walang kabuluhan..
ang ikwento miski ang personal na buhay..
ako ba yan? nagpaparinig? karirin ba ang pagsusulat?

nagsimula ako sa libro ni ginoong bob ong… (basahin mo rin baka magkaroon ka ng inspiration..no joke..) aakalain mong joke ang mga nakaprint sa munting libro niya pero seryoso pala siya..
sumunod ang pagkakaroon ng diary (na sabi nila ang pinaka-korny na bagay sa mundo)…
ang pagkakaroon ng sandamakmak na katangahan at wala ni isang kabigan..(meron naman..joke lang para kaawaan..haha)
sa gitna ng pagmumuni-muni..nahilig ako magsulat.. mag-alibi..tama man o mali..ang saya! Kaya..lalo na pag walang halong kaplastikan ang pinag-sasabi mo..
basta humarap sa pc..pumindot ng mga letrang a-b-c hanggang x-y-z… tapos sabihin mo kung bakit mo ginawa yun..(tsaran!!) may isang article ka na…

masaya nga ba ang magsulat? tingin ko kung gagamit ako ng lapis ngayon ni isang letra di ako mag-aatubiling magsulat..pero dahil may keyboard…well?
madaldal ako kung sa madaldal.. napapahiya ko ang sarili ko sa harap ng daan daang tao ng wala sa oras at take note “ni hindi ko napapansin”.. kagagawan yang lahat ng bunganga ko (o ng isip ko o ni ako o basta yun na yun..)

xempre naun masaya na akong nagsusulat di tulad dati.. ang buhay ko ay puno ng drama..
telenovela..chinovela..koreanovela..asianovela.. at kahit ano nang pwede pang iduktong..teleserye?
naisip ko..bakit kailangan magdrama eh pwede namang magtrip na lang?bakit ba maganda maging bida eh masaya naman maging kontrabida..(echusa)panu tayo ulit napunta sa drama?..anyways..
wag magtaka kung bakit ganito na lang ang blog ko
ewan ko..pero shy type pa rin naman ako(pa-humble kuno..)xempre kung di naman tayo close.. kaya ko ba naman dumaldal? xempre hindi.. alam kong madaldal ako..pero la naman akong sinabing outgoing ako(sino kaaway ko?)pero daldalan tayo if you want numero ko na sa profile ko..(pero sira nga pala celepono ko naun..)
alam ko namang wala na namang patutunguhan ang mga sinasabi ko… hmmm… sino ka bang nagtyatyaga sa pagbabasa nito? sipag ah! galit na galit…ah?..
ano na nga ulit yung ikekwento ko?

Mga crush ko bow

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I wanted to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “a person who wants to be perfect at any cause, cannot attain perfection by any cause.”, which is my very first blog and which is a FRIENDSTER blog that was deleted a long time ago. But of course, the blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

bakit ba malaking issue sa mga kababaihan ang crush…
bakit sa lalaki di maxado halata?
hmmm.. ba malay naman?

marami akong crush… alam ko na crush ko sila.. alam ng crush ko na may crush ako sa kaniya.. alam ng asawa ko na may mga crush ako.. at alam ng iba na crush ko yung crush ko..

alam ko naman na bulgar din akong tao(hindi bulgar na diyaryo ha)nagseselos din naman ang bf ko..di naman siya manhid noh..

mga blind item ng crush koh:

***si crush1.. taga skul namin siya.. laging cutting classes. as in lagi.. majority ng attendance niya absent..pero wala siyang late kase maaga siya sa skul…di mahilig sa libro..(mas gusto niya computer)at di ko sigurado kung may pangarap siya sa buhay..last dance ko siya nung js prom namin this 2007… at friends na kami..

***si crush2…taga ibang dako ng paaralan naman siya…kamukha siya ng former crush ko na tropa ko.. magaling magdrum daw sabi ko at sabi din ng iba..officer din siya tulad ko..pero wala kaming konek at di kami friends..

***si crush3…di ko xa maxado crush..kase parang joke lang.. kuya ko na siya para sa kin.. at emo daw xa…hehe.. pero di ko halata..

***si crush4…etoh ang pinakamalupit sa lahat.. mahal na mahal ko.. hehe..xempre.. asawa ko toh.. crush ko siya..malamang di ba? mabait siya sobra at maalaga sa mga kapatid… tsaka di siya mayabang..at masarap kasama…(nag blind item pa ko diba?)

ewan ko kung bakit nga ba dapat kiligin ang babae sa crush niya.. pero alam ko naman sa kabila ng lahat..natutuwa din ang mga lalaki pag may nagka-crush sa kanila… kaya wag na angal..

basta ang tingin ko sa mga lalaki pag nalaman nilang may crush sa kanila si babae.. huwell.. "yabang…"

:))

hehe..

**chao..

pinagpapala ang naaapi..charing

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I wanted to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “a person who wants to be perfect at any cause, cannot attain perfection by any cause.”, which is my very first blog and which is a FRIENDSTER blog that was deleted a long time ago. But of course, the blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

nakakapagod…

ang sarap matulog noh? lalo na pagwalang iniisip bukod sa matulog na lang..

kaya nga ayun.. tinatapos ko na lahat lahat ang mga kailangan naman talagang tapusin.. kase gusto ko ng matulog..yan ang hobby ko.. yan ang nais ko.. sa araw araw yan ang pangarap ko..ang makatulog… ng mahaba.. pero matulog ng tulog na posible pang magising kinabukasan.

nag-iisa akong babae at bunso pa, may dalawa akong mayayabang na kuya, isang ama..

pero pagdating ko sa bahay galing skul ala ako nadadatnan sa bahay..kase nasa ibang bansa ina ko(sosyal)..

may tatlo kaming aso, limang tuta, pusa na minsan nandyan minsan wala, may isang arwana, isang dosenang goldfish, at isang natatanging isda na hanggang ngayon ay hindi ko pa natutukoy kung ano nga ba ..(babala..di ako nagjojowk)

meron din kaming mga daga, ipis, butiki, langgam at gagamba na pinaka kinatatakutan ko sa lahat..

pero di tungkol sa mga hayop yung kwento ko..sabi ko nga pagod ako..

sa isang bahay.. inaasahan na babae ang gagalaw.. sana naging statwa na lang mga lalaki noh? magluluto, maghuhugas, magsasaing, maghuhugas ulit,..

di naman ako nagrereklamo.. pero, gusto ko na talagang matulog…isa pa.. kailan pa ako gagawa ng assignment pag puti na mata ko?

at ang masama pa dun.. isang beses ka lang di maghugas ng plato..sus parang isang dosenang taon ka na walang ginawa?

shet di ba? pero kahit ganun.. okey lang.. pinagpapala ang naaapi..haha.. joke.. di naman ako naaapi… nag-eenjoy din ako.. proud ako sa sarili ko dahil di ako tamad sa bahay, proud ako na pinagluluto ko sila ng nilalamon nila..at pinaghuhugasan ko sila ng pinagkainan nila..

para pag may chance..isusumbat ko sa kanila.. tapos ang saya ko.. reyna..charing.. hehe,.. joke lang ang lahat..

di masaya talaga ako.. sa ginagawa ko.. kahit nakakapagod.. ang totoo.. mas masarap kaya matulog pag pagod… pramis…

minsan naiisip ko.. kung di nangibang bansa(shet tagalog) ina ko.. siguro di ko marerealize na kailangan kong gawin ang best ko..na dapat magsipag.. gumalaw pag wala ng gumagalaw (nakakatawa sa bahay.. pag nagiwan ka ng kahit anong bagay kahit saan..di yun mawawala dun.. kahit next year nandun pa rin yun..mapa-papel na scratch, baso na pinag-inuman, balat ng candy, patay na ipis..) haha.. pero dahil nandito ako.. syempre pababayaan ko ba yun?

ayun… kapagod.. hay.. pero.. yeevaahh.. har har… ang saya..

waahhh ang saya ng JS PROM

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I wanted to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “a person who wants to be perfect at any cause, cannot attain perfection by any cause.”, which is my very first blog and which is a FRIENDSTER blog that was deleted a long time ago. But of course, the blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

halos malalate na ako..nasa kotse.. sabi ng tatay ko.. dapat ito daw js prom na toh ang maging pinakamasaya dahil last js prom na ito.. hmmm.. tingnan lang natin.. bumaba na ako ng kotse..kase naman yung van na nasa harapan namin(na puno din ng mga juniors na mag-j-jsprom…) ay ang tagal bago umandar.. gusto yata sa tapat ng school sila ibaba.. hmm.. maging maganda nga kaya tong gabing toh..ahmmm.. di ako agree..

huwell.. siguro iniisip niyo na ang panget ng js namin dahil sa school lang..pero dahil sa mga pangyayari nung gabing yun.. huwell.. di ko na napansin kung nasa school man kame..ano naman.?

last year js prom namin.. nag-aya ako.. masakit man tanggapin..pinagpilitan ko sarili ko sa mga gusto ko makasayaw.. pero ang pangit pala ng feeling.. tapos last ten songs..ala ba naman nagsayaw sa kin.. badtrip.. pero last year yun..

ngayong year.. ayun..di ako nag-aya.. ang sarap ng feeling.. ang mga nakasayaw ko.. yun yung mga taong willing talaga akong isayaw..at ang sarap ng feeling.. hayyy…parang heaven..

nagrakrakan pa kame..say mo? hehe.. ng tropa ko.. "sunshots"..ang saya nga eh.. itak-tak mo.. say mo ulit? nakagown kame nun ha? nasira nga high heels koh eh.. buti kakaiba high heels ko.. kaya nakasayaw pa rin ako eh.. haha..

sa last ten songs.. huwell.. may last dance na ako.. di tulad last year…  ang saya di ba?

wahehe.. actually ang kasayaw ko nun ay crush ko..hmm… sabi nga ng mga classmate ko lagot ako kay mikel(asawa ko) kase nanlalalake daw ako.. wahehehe… huwell.. di ako taksil kase nung nagkwentuhan kame nung crush k.. bf ko din ang knwento ko sa kanya.. kaya nga i"m proud of myself.. ang loyal ko.. sobra..

actually loyal ako sa bf ko talaga.. na kwento ko na sa kanya lahat ang pangyayari bago pa ako nakapagpost dito sa blog.. at nagseselos sya.. (malamang di ba?)

pero ayun.. di ko expected na magiging masaya ako.. at huwaw.. yevah.. ang saya ko…

di ko pinagpilitan sarili ko sa mga di naman ako gusto isayaw..nakapagwala ako sa gitna ng quadrangle… nakakain ako ng marami.. sulit ang pagpapaganda.. haha.. sulit ang gown.. sulit ang pasakit sa high heels.. at ..hehe wala na ako masabi… thank ful ako dahil hindi ako bulaklak sa pader.. wahahahaha…. so happy :)

haha last year na nga toh.. at.. wah.. agree na ako ngayon…dapat lang na maging pinakamasaya toh

Lucky Me Pancit Canton

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I want to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “a person who wants to be perfect at any cause, cannot attain perfection by any cause.”, which is my very first blog and which is a FRIENDSTER blog that was deleted a long time ago. But of course, the blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

noon dinadala ako ng mader ko sa mga fast food… specifically ang MCDO.. laking macdo ako.. saya nga eh.. noon… noon lang.. pero ngayon ayuko na sa mcdo kase lalo akong tumataba.. paminsan minsan na lang…

pero hindi yan ang topic ko ngayon.. tungkol sa pancit canton ang nasa isip ko ngayon, kase kakaluto ko lang ng pancit canton ko…

noon nung mga nasa bandang grade 2 pa ko (medyo malinaw pa mata ko nun), kung di ako dinadala ng mader ko sa mcdo pinagluluto na lang niya ako ng pancit canton para sa mirienda ko.. sa mga oras na yun anime at cartoons ang palabas sa tv..kaya enjoy ang buhay ko nun..
di ako nagsasawa sa original na lucky me pancit canton.. wala pa kasing ibang pa-uso ang mga commercial products..di tulad ngayon.. may calamansi, chili-mansi.. sweet-chili-mansi, sweet-sour-chili-cold-mansi.. at lahat na ng pwedeng gawin para lang maging mabili ang kanilang produkto..

ngayon nga 4th year na ako.. at sawa na ang nanay ko sa amoy ng pancit canton(wahh namimis ko tuly mama ko)…
ewan ko.. ikaw sawa ka na ba?

hmmm… kakain na nga ako.. di masarap itong pancit canton..pag malamig,.
***chao..

ay papampam

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I want to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “a person who wants to be perfect at any cause, cannot attain perfection by any cause.”, which is my very first blog and which is a FRIENDSTER blog that was deleted a long time ago. But of course, the blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

Hmm.. mahilig ako mag-observe..kunyari na lang pagmay mga kasama ako.. binibilang ko kung gano karami ang magkakapareha ng damit, suot, buhok at kung anu-ano pa…

ganito ako..kasi inaalam ko kung ano ang gusto nila at ayaw.. ayuko kasi na ayawan nila ako.. natatakot ako na ma-reject ako ng tao.

pero dun ko nalaman na you cannot please everybody…di ko kailangan ipagpilitan ang sarili ko sa ibang tao. bakit ko nga ba kailangan baguhn ang sarili ko para sa kanila eh may sarili naman akong palagay sa buhay.

minsan talaga maingay ako pagnagtitrip with tropa..pero di ako papansin…pagnakakakita nga ako ng KSP..parang nakikita ko yung sarili ko dati..

“ay papampam”

lumaki ako sa environment na tuwing pasko lang nagkakaroon ng bagong damit.. kaya di ako mahilig mag-inarte.. kung anong ihain yung ang nilalamon ko..kaya nga ganito ako kataba siguro..

hindi ako makapag-inarte kase ano ang i-aarte ko? magyabang..wala naman mailabas? ayuko naman maging voka.. (”ay alam mo ba puro signature damit ko..oh etoh nga kabibili ko lang kanina sa louise vuiton eh..pero para talaga toh sa ano…at alam mo ba…”)

di ako plastik.. at di rin ako gagawa ng kwento para lang maka-close ka..bakit pa?sayang laway? may mga taong ganun.. super voka.. dami ako kilala.. pero di naman ibig sabihin nun masamang tao na sila… actually..mas nakakatuwa pa nga sila.. kase kahit alam mong walang patutunguhan mga pinagasabi nila..eh nagtatry sila makisama..kaya okey na rin..

kapag may achievements tayo…. dapat di natin pinupuri sarili natin..mas masarap marinig ang papuri na galing sa bunganga ng ibang tao… kapag walang pumuri sayo isa lang ibig sabihin nun..

di ka kapuripuri..

tama naman di ba? kase pagpinuri mo sarili mo.. ano labas mo? eh di mayabang ano pa ba?

hhmmm…mas masarap din tumahimik..lagi ko isanasapuso ang salitang tahimik kaso di ko talaga carry…. kapag tahimik..tas yung tipong nakikinig ka lang sa mga pangyayari.. mas maganda…

yung naaalala ko lagi na sinabi ng classmate ko dati..

“kapag tahimik..yun ang mas matalino.. kasi yun nakikinig muna at nag-iisip bago magsalita..ang maingay..ano? bigla bigla na lang dadakdak…”

hanggang ngayon..naiisip ko pa rin yan..hay..

morethan ten years na kaming mag-besfriends

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I want to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “a person who wants to be perfect at any cause, cannot attain perfection by any cause.”, which is my very first blog and which is a FRIENDSTER blog that was deleted a long time ago. But of course, the blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

ikekwento ko ngayon sa inyo si avishai at si rhea at si kimpoy…

si rhea… maldita yan sa unang tingin.. pero deep inside banal yan. siya yung friend ko na ilang beses ko na nakaaway at nakaaway na  ng buong tropa namin pero noon yun nung medyo imature pa kami at noong "ten-twenty" pa ang pinaka-importanteng bagay sa buhay namin…katulad ko madaldal din yan..may pagka-childish in a way na hindi ka maiirita.. pano hindi magiging childish eh siya pinakamaliit sa lahat.. kaso may error.. siya din ang pinakamatanda… hehe….masaya siya kasama at kakwentuhan..ayun… masaya ang takbo ng buhay namin..

si kimpoy…huwell.. siya ang pinakamatangkad sa aming lahat..as in lahat kahit sa mga tamabay sa labas siya ang nangunguna sa pataasan,.. dati crush ko siya.. tuksuhan at lahat-lahat na.. pero ngayon.. never mind..? mahilig maglaro ng pc online.. hmm.. takot sa aso..sa mumo… mahilig sa mga god and godesses.. at pati na rin yata sa mga history ng mga dinosaurs kinahiligan niyang taong yan..  pero masarap din naman kasama.. dahil kuya naming lahat.. o ate? haha.. hindi.. tunay na lalake po siya.

si avi naman..kapatid naman toh ni kimpoy..siya na yata ang pinaka-mabait na  friend sa mundo.. joke…hindi naman siya ganun ka-perfect.. maldita rin siya minsan…pero one of a kind siya.. lahat halos ng nakikilala niyan gustong maging friend niya.. at ayaw na siya lubayan.. kaya nga lucky ako to be her best of bestfriends…isang beses pa lang kami nag-aaway niyan.. at yung mga araw na yun ng pinakanakakalungkot na araw na yata ng buhay ko… at ayuko ng maulit pa yun..nagmature ako dahil sa kanya.. pano mas childish pa ugali ko kaysa sa kanya..samantalang mas matanda ako… kaya yun…

huwell meron pa akong ibang friends dito.. tulad ni dianne na nagdadalaga na ng todo-todo.. at nila james at bryan na hindi na jomojoin sa jaming namin..pero as far as i know… silang tatlo lang talaga ang madalas ko ng makasagupa…

huwell.. our friendships don’t stop here… mainggit sana kayo… wahehehe.. pero sabi nga wala naman daw yun sa haba ng friendships.. kundi sa gano katatag ang friendships.. tama… wahehehe..

****chao

Ano ang malaki at maliit na palaka?

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I want to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “a person who wants to be perfect at any cause, cannot attain perfection by any cause.”, which is my very first blog and which is a FRIENDSTER blog that was deleted a long time ago. But of course, the blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

nakaka-konsensya talaga ang hindi magsimba… nitong mga nakaraan na mga weeks,..di ako na-attend ng sunday mass.. hmmm.. nakakahiya naman kay GOD,, kaya yun,,. minsan tuloy pagnahiling ako.. oh minsan pagnagdadasal ako.. ehemm.. wag na lang..

nagsimba nga ako kanina eh.. late naman.. homily na.. kamusta naman ako bilang anak ng DIYOS…

ang nakakatuwa sa simbahan.. marami kang makikitang tao na may iba’t ibang panananaw sa buhay…may lingon ng lingon, natutulog, sobrang nakikinig, ang tagal lumuhod, parang dinaanan ng bagyo, nagugutom na, malapit ng mahimatay, at nanlalamig…

ang nakakainis dun nakatapat sayo yung leklek fan.. at nakakaantok..

okey lang naman sakin ang makinig ng mga dalawang oras na sermon.. lalo na kung malinaw ang sounds system ng simbahan at malinaw din magsalita ang mga prayle..

kaso.. pano kung hindi?

sabi ng pari "ano ang malaking palaka at maliit na palaka?"… syempre nag-isip naman ang kanyang audience..

kahit korny ang joke,.. etoh ang sagot..

eh di parehong palaka..

ahemmm..

hehe..

ewan ko.. pero takot ako sa DIYOS.. sbi ng mga classmate koh.. pag sobrang letter-C ang tenga mo mabilis kang mamatay.. saby sabay silang tumingin sa tenga ko.. parang letter-C nga daw ang tenga ko..

hmmm.. may plano ang DIYOS… natakot talaga ako nung pinansin nila tenga ko.. dahil naniniwala daw sila dun…

bahala na si GOD sa kin…