mishu see-ih-yu

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I want to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “ROAD TO KILL”. The blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

Namimiss ko na ang college life ko.
Namimiss ko na ang marurupok na kahoy na nagsisilbing sahig.
Namimiss ko na ang mga aircon na animoy heater.
Namimiss ko na tumayo sa harapan ng klase upang magyabang at magpakitang gilas sa mga klasmeyt ko na wala namang interes sa mundo ko.

Namimiss ko na ang barkada at ang pagkaen ng sisig sa klasmeyt. 
Gusto ko na ulit humawak ng makakapal na libro na nalalawayan ko lang kakatulog.
Namimiss ko na ang sabayang pagtawid ng mga studyante.
Namimiss ko na si recto.
Namimiss ko na mga nag-rarally.

Miss ko na gumising ng wala sa wisyo at pumasok ng basang basa at walang suklay ang buhok.
Namimiss ko na mag-duty.
Mag-BP.
Namimiss ko na mag-shade ng scantron.
Namimiss ko na mga katropa ko.
Namimiss ko na walang katapusang paper works.

Namimiss ko na mga uniform ko,
sigurado di na ako kasya sa kanila.

Gusto ko na mag-aral ulit.
Gusto ko na mag-graduate.
Ayuko mainggit. Pero naiinggit ako.

Isang taon na lang.
Isang taon na lang.
Isang taon na lang.
Kailan ko kaya mapagpapatuloy ang nag-iisang taon na lang na yun.

At di ko alam kailan ba ako babalik o kung makakabalik pa nga ba.

At kung nagtataka kung anong konek nung picture sa taas. Titigan mong mabuti. May makikita kang nakaputing babae. Seryoso.

Hindi ko alam sa kung paanong paraan lumabas lahat ng klasmeyt at prof ko sa silid na yan. Isa lang sigurado, hindi ko sila narinig. Pagkatapos kase ng quiz namin nung araw na yan, nag-nap ako. Nap nga. Ayun tulo laway. Pag-gising ko tapos na klase tas lahat sila nakadungaw sa bintana nung kwarto. Balita ko pa nga pinatay pa nung prof namin yung ilaw eh. Ang sweet. Sarap noh? More tulog more fun!