Sakit sa lalamunan.

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I want to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “ROAD TO KILL”. The blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

Kahapon sobrang saya ko, at hindi niyo maiintindihan kung bakit kaya di ko na lang sasabihin. As in umuulan ng lindol sa bahay namin kakatalon ko sa saya.

Sa isip-isip ko, 'hala ito na naman yung mga moment na ganun, super saya tas bukas super lungkot.' Tapos eto na nga, yun na nga nangyari.

Medjo na-teary eyed lang ako kase nag Baccalaureate Mass na at Sampaguita Interlude na (ito yung pag-pasa ng responsibility ng Senior to Junior sa school namin) yung mga batch mate ko, yung mga barkada ko. At malapit na din Graduation day nila. Dapat maging masaya ako para sa kanila eh. Pero ang lungkot lang kase... kase... kase di ako kasama.

(Isang mahabang pause at pag-mumuni-muni.)

Pagkatapos ng Graduation, focus naman sila sa board exam. Dapat masaya ako para sa kanila. Di ko lang mapigilan na deep inside bitter ako para sa sarili ko. Ang naiisip ko na lang, may opportunity ako na galingan ang pag-aaral ko pag bumalik na ulit ako. Kahit na mahihirapan na naman ako makipag-kilala muli ng mga bagong friends, pero sana mapabilang muli ako sa isa na namang tropa na tatanggap sa kin ng buong buo. Kung makakakilala lang ako ng isa na namang set ng people na katulad nila, naku swerte ko lang.

Kung di niyo nalalaman eh madame kase ako set of friend, pero hindi dahil friendly ako, pero dahil yun sa palipat-lipat ako ng branch ng university ko. Mendiola, Makati tas Mendiola ulit, 1st, 2nd and 3rd year respectively. Tapos ngayong 4th year eto tinubuan ako ng pakpak at lumipad sa ibang bansa, kaya ayun.

Pero kung hindi man ako makakilala ng bagong set of friends, okay lang naman, magfofocus na lang ako sa studies (chos.)

Alam ko yun din gusto nilang isipin ko, na ako may opportunity ibigay sa studies ko yung mga effort na hindi ko binigay last time, at sigurado na gugustuhin din nila na makakilala ako ng iba pang kaibigan na makakasalamuha ko sa school. Kaso nga lang di sila mapapalitan sa puso ko. Pero I'll make sure na I'll make them proud kapag bumalik na ulit ako sa school.

Anyway, sa mga adventurers ng buhay ko! Miss na miss ko na kayo, at super congratulation at yan na malapit na kayo mag-graduate! Pagbutihan niyo sa board exams niyo, for sure kayang kaya niyo yan! At love na love ko kayo! Hmwuuuahhh!!! Kung pwede ko lang i-copy paste mukha namin ni Jun2x dito. Hehehe. Abangan niyo post ko tungkol sa dabarkads natin. Hmwuuahh!!! :)

Hulaan niyo na lang bakit yun title ko.