Summer kilig

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I want to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “ROAD TO KILL”. The blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

Ang lawak. Nagkalat ang mga maliliit na bagay na kumikinang kahit saan ako tumingin.

Hindi ko mapigilang mapangiti, huminga ako ng malalim at tinanaw muli ang kalawakang nakikita ko.

Ramdam ko ang mahigpit na kamay sa kaliwang kamay ko. Pumapagitna ang malalaking daliri niya sa  bawat maliliit na daliri ko. Hindi ko na kailangan lingunin pa kung sino yun na masaya ding nagmamasid at kasabay na na-aamaze.

Naghalong lambot, kiliti at init naman ang nararamdaman ng talampakan ko. Hanggang sa nag-unahan na ang mga paa ko na makarating sa tubig alat. Halos mag-hilahan kame nung nakahawak sa kamay ko para lang mahabol ang alon na naglalaro sa harap namin.

Bumitaw siya, tumakbo ako palayo, yumuko siya at humakot ng tubig na agad naman kumawala sa mga kamay niya at agad na itinalsik ang mga natira papunta sa kin. Agad naman din akong nagtaboy ng tubig papunta sa kanya para tuluyan na rin siyang mabasa.

Nagtatakbo ako at nagpahabol. Nagsimula na siyang gumawa nung monster sound na ginagawa niya kada hinahabol niya ko. Hindi ko alam, pero nanlalambot ako sa ginagawa niya. Halong takot at halakhak yung sigaw ko. Ang bigat nung tinatakbuhan kung alon sa mga paa ko.

Sumulyap ako kung gaano na ba kalapit ang paghabol niya, hinihiling na sana medjo malayo pa, lalo ako nanghina nung nakita ko na nanjan na siya. Natalo ako. Tawa at halong pananakot naman ang ginagawa niya. Pakiramdam ko sa kalamnan ko nanggaling yung halakhak ko, nakikiliti ako kahit di pa naman niya ko nahahawakan.

Hanggang nakapalibot na sa kin ang kanang braso niya habang ang kaliwang kamay niya ay nagpupumilit na hakutin pa rin ang tubig patungo sa pagmumukha ko sabay kuskos. Ang brutal. Kinagat ko siya sa braso. Nakawala ako, pagkakataon ko na. Hinila ko siya sa tenga, bago pa man kame makarating sa dalampasigan, pareho kame nadapa at kumaen ng lupa. Sarap lang.

At hindi ako basa, walang lupa, walang humahawak sa kamay ko, madilim ang paligid.

Pikit na lang ulit ako, mas maliwanag pa.

Anong lasa ng tubig alat kapag mata ang humuhusga?

Drawing ni Joe ang nasa ibabaw.