Susi Sa Puso Mo. Ep.5

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I want to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “ROAD TO KILL”. The blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

Episode 1 | Episode 2 | Episode 3 | Episode 4
Episode 5 | Episode 6 | Episode 7 | Episode 8 | Ending Episode

Mahangin pero nagsisimula na uminit para sa katanghalian. Nakaupo ako sa hagdan naghihintay sa nag-iwan ng surf board na key chain sa counter namin sa shop. May nakadikit na post-it na may nakasulat na: "10am Hagdan malapit sa BO's Coffee, tapat ng sea side."

Makikita ko siya ulit. Kinikilig ako. Pero ang awkward.

Nakaramdam ka na ba magmahal ng tao na hindi man lang napansin na nag-exist ka? Ganun ako kay Matt. Pero sabi nila Katrin at Jella di naman daw yun LOVE, obsession ko lang daw yun nung elem. Masyado lang siguro ako umasa, kase ang tagal ko din dinibdib nung sinabi niya na ang ganda ko daw sa suot kong salamin na may gradong 1.50 left and right.

Tama ang Brownman Revival, maraming namamatay sa maling akala. Halos mamatay ang puso ko, pero nalaman ko na pwede naman pala mag-move on kung gugustuhin lang. Nalaman ko na ang OA ko lang. Mas malala naman kase nangyari sa kin nung Grade 6. Iniwan kame ni Papa at umuwi siya sa heaven ng mas maaga. Kinailangan din namin na lumipat ng Manila para mabuhay at dahil dun naka-move on ang mama ko, si Mia at ako.

"Sorry sa nangyari kagabi." Napatingin ako sa likod ko at nakatayo na dun ang late na hinihintay ko kanina pa. Seryoso akong sumagot pero nagulat ako sa sarili ko na hindi galit ang boses ko.
"Ang awkward lang at gusto mo pa ko kausapin ngayon."
"Sorry talaga di ko sadya, babawi ako" At umupo siya tatlong dangkal ang layo sa kinauupuan ko.
"Hindi okay lang, wag na Matt, may duty pa kase ako sa shop, babalik din ako agad."
"Pa..paano mo nalaman pangalan ko? Sinabi ko ba kagabi?" 

"Miss Serr, bawal po umupo sa hagdan" Saway ni Kuya Guard sa 'ming dalawa.
"Ayy sory kuya.." Sabay tayo ko at abot ng kamay ko kay Matt na parang professional na nagpapakilala. "Danica Gonzalez"

Kumunot ang kilay niya, bumuka ng kaunti ang labi niya, nag-dilate ang mata, halatang naguluhan siya bakit ako nagpakilala. Napatingin ng konti sa kawalan at balik ulit ng tingin sa mukha ko na parang iniisip kung sino ako. Ngayon sumagot siya, pero mas malakas na boses niya kaysa kanina.

"Di nga?" Pailing-iling siyang di makapaniwala "Shet!" Napahawak na siya ngayon sa noo niya.
"Danica? Shet ikaw nga! Pero paanong?" Gusto kong matawa sa itsura niya, pero dapat kong pigilan, ayukong isipin niya na baka kinikilig ako.

"Shet, ilang years na nakalipas, di kita nakilala. At shet, ganito pa tayo nagkakilala." Wala siyang ginawa kundi umiling at magsabi ng shet.
"Matt, sige na una na ko, baka pagilitan ako ng boss ko eh naka-duty ako." Naglakad na ko paakyat ng hagdan.
"Danica!" Napalingon ako ulit sa kinatatayuan niya.
"Mamaya pagkatapos mo mag-duty." Ngumiti siya at parang matutunaw na ko. "Kaen tayo, dito na lang ulit tayo meet."

Naglakad ako pabalik, kinuha ang kaliwang kamay niya at sapilitang nilagay ang surf board key chain sa kamay niya.

Tumango ako at pinilit magpa-cool sa aking simpleng ngiti, naglakad palayo at sa puntong ito hindi ko na mapigilang ngumiti ng todo-todo. Oh my gard! Gusto ko magtatalon sa tuwa.