Blog ko ba ay epal?

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I want to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “ROAD TO KILL”. The blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

Tahimik.
Ano ba ginawa ko? Hindi mapalagay isip ko. Epal ba ako? Nakikisiksik sa blog ng iba masyado? Epal ba ako sa blog mo? Nagdadalawang isip na tuloy ako mag-comment sa lahat ng blog na nasa blog roll ko. Kase kahit hindi ako dinadalaw nung iba, nag-cocomment pa rin ako pag interesting. Eh paano kung yung blog pala na yun eh ayaw makatanggap ng comment ko? Paano ko malalaman? Pero ang saya-saya pag may isa kang blog na tinitingala sabay di sinasadyang napadalaw siya sa blog mo.

Nag-iisip.
Ang saya mag blog, kahit minsan walang sensible na comment na ibibigay sayo, masaya pa rin. Free ba talaga tayo sabihin lahat ng naiisip natin? Hindi ako maingat. Magpapakatotoo ka ba sa comment box o magpapaka-plastik ka para lang may masabi? Pero kahit na! Isang comment nga lang ng isang blogger ay super malaking bagay na e, kahit minsan na siyang nag-skip read dahil wala siyang time, kaw naman kase gang kanto post mo. May buhay din naman siya noh, nagttrabaho o nag-aaral at kailangan din magpahinga.

Nakapikit.
Sa loob loob ko, gusto ko makisama sa kanilang all. Masaya. Ang saya pag nagkakamabutihan kayo ng loob at nagiging close kayo. Ang kulit sa twitter at minsan sa FB. Palitan ng kuro-kuro. Pero meron din namang hindi maganda ang dinig sa tabas ng dila mo, pero quite lang sila kase ayaw nila makasakit ng damdamin ng iba.

Ngumiti.
Lahat naman tayo gusto mag-sulat at umaaasa na may maisusulat na maganda. Lahat naman tayo dito nagpupursige na matanggap tayo sa kung sino tayo. Yung sinulat mo minsan description na sayo, ikaw na mismo nagsabi db? Pero paano kung may di ka napaliwanag? Paano pag kulang pa paliwanag mo? Paano pag biglang bukas pala nag-iba ka ng prinsipyo at pananaw mo?

Masaya.
Salamat sa lahat ng mga nag-bblog na hanggang ngayon ay dumadalaw pa din. Salamat sa mga blogger na halos maging kaibigan ko na. Pasensya na kung ako ay madalas umepal sa buhay niyo at sa blog niyo. Salamat bahagi kayo ng blogging life ko. Pasensya na sa mga di ko napapansin, di ko sinasadya. Pagkakataon mo na i-comment ang hinanakit mo sa hindi ko pagdalaw sa blog mo o kung ano mang hinanakit mo sa kin. Pag-usapan natin.

Lahat ng tao dadating sa buhay natin, madame ang magiging masaya sa prisensya natin. Kaso nga lang hindi lahat. Hindi lahat tatanggap sa kung sino ka.