Materialistically speaking.

Finally gave myself a credit and bought a new kicks last Friday. I never get to spend that much money for myself.

Ang saya! Sobrang saya! Sobrang genuine nung happiness na na-feel ko nung finally nabili ko na. Alam ko kase na sulit yung sapatos and I've been dying to have a pair of Nike din all my running life. Ganun ako ka-poor, hindi ako nakakabili agad ng mga signatured items.

At dahil jan, naisip ko na din na I should start investing for the happiness of my present self. I mean materialistically speaking. Lol. I mean not that I'm not buying myself anything simula nung nag-start ako mag-work, pero I've been really cheap to myself. Ako yung klase ng mamimili na sa presyo nakatingin, at laging kontento sa kung anong meron. Pero ngayon, since narealize ko na parang di ko naman yata love ang sarili ko pag ganun, and since wala pa naman akong kiddos, at wala pang masyadong responsibility, bakit ko pipigilan ang sarili ko?

Isa pa, I've been doing everything for my future, siguro naman it wouldn't hurt if I enjoy the fruits of my labor habang on going ang mga plans na toh. Masarap pala yung feeling when you get something na matagal mo ng gusto. Masarap lalo kapag pinaghirapan mo. And that is a good feeling that I want to continually repeat in my current life.

I'm not the type of person to spend beyond my means. Ayuko kase magka-utang-utang. Utang ang isa sa mga fears ko sa buhay. Kahit yung utang na loob, takot din ako jan. Kahit mag-apply ng credit card, ingat na ingat ako ngayon. So itong sinasabi ko na I will be more materialistic, definitely I will make sure I will be spending money wisely. Siguro mas masarap kapag nakuha mo yung gusto mo ng hindi ka lumulubog sa kumunoy ng utang.

Other than this, sinusubukan ko na din alagaan yung sarili ko. Sa pagkaen, sa pag-wowork-out, sa pag-lalagay ng moisturizer sa mukha, sa pagkukuskos ng kalyo sa paa. Lol! Totoo yan, di ako nagsisinungaling. Hindi ko alam kung paano ako nagkaroon ng boyfriend sa lagay na toh. True love yata teh! Lol. Para talaga akong hindi babae! As in! Siguro partly dahil lumake ako na puro lalake kasama ko (kuya, kuya, tatay), tapos yung Nanay ko hindi ko alam ang pinagkakaabalahan kung bakit di ako tinuruan magpakababae, tapos wala pa akong pake sa mundo. So ayan.

Hindi ko naman sinusubukan mag-transform into something I'm not, but I'm trying to make myself better everyday. Hindi lang sana outside, pero inside na din. And all is a process, and I just have to believe tomyself, and to trust God with all His plans for me.

-K.T. 2014