Happiness is a journey, not a destination.

Excited ako sa pag-pplano ng mga bagay-bagay sa buhay ko. Ito ang isa sa mga bagay na hindi ko kinapapaguran gawin, ang mag-plano.

I always plan!

Pero, hep hep, before ka ma-amaze-balls! I also admit that most of the time I have no commitments with my plans. Sa una lang ako sobrang excited, ningas cugon, tapos ayun hindi naman ako ganun ka-persevere all throughout.

May ganito akong thinking: Kung para talaga sa kin, magiging akin. Kung hindi, there is always something better. Kaya sobrang lax ako.

At bukod dun, ako din yung tao na takot sa failures and mistakes to the point na inuunahan ko na sila. Nag-eexpect na agad ako sa worst, pine-prepare ko na agad ang sarili ko na hindi magiging okay ang lahat. Then I accept the failures and try to plan again.

Pero ngayon, gusto ko i-balance at ito ang resolution ko throughout the rest of the year, to be committed with my plans in life and to give my best at all times.

At kaya din sinusulat ko toh ngayon sa blog. Gusto ko maging mas involve ang blog ko para mag-grow yung trust ko sa sarili ko na kaya ko talaga. Gusto kong matuto na ibigay yung 100% ko sa mga goals ko without thinking about the failures muna. Tanggalin natin yun sa picture!

I remember kase sa past, may gusto akong i-accomplish and then I end up hiding it to the world because of my fear to fail in front of everyone. Ang naiisip ko, ippresent ko na lang siya kapag nandun na, kapag narating ko na. Pero di pala masaya yun. Nung nandun na ako at na-accomplished ko na, parang faded yung happiness, hindi ganun ka-bongga.

Totoo talaga na "Happiness is a journey, not a destination". I want to be more eager with my plans, and I will try my best to acknowledge yung maliliit na steps ko habang nag-momove forward ako, at hindi lang yung mismong accomplishment by the end of the race. I'm scared to promise, but I am definitely giving my words sa aking blog na, from now on I will do my best to persevere with my plans in life.

-K.T. 2014