Maghintay ka lang, ako ang bahala.

Wiiiiih. I'm really happy today!! At hindi ako lasing ah? Ay. Bakit ko sinabi yun? Hindi ako lasinggero ah? Although medyo na-mimiss ko na uminom, bakit ganun? Parang kailangan ko tuloy uminom. Aayain ko nga tatay ko.

Anyway, masaya ako kase sa wakas naayos ko na yung kwarto ko. Yep! Pagdating ko dito nagulantang ako sa bahay namin kase sobrang daming gamit. HOARDING! Tapos may matanda na naki-rent na din dito sa apartment namin, pero dun siya sa sala nag-i-istay. Kailangan namin yun kase hindi na namin kaya mag-bayad sa rent. Tumaas na kase yung renta. Pero sabi ni Mama baka daw umalis na yung matanda, ewan bakit, at yun ang iniisip ni Mama ngayon, syempre mahihirapan na naman kame magbayad ng bills.

Eh eto pa nga, wala pa rin ako work dito. Ang weird noh? At dahil dun di ko rin matulungan si Mama. Tsaka aaminin ko, medyo nahihirapan din ako maghanap ng trabaho. Pupunta sana ako sa mga career center, kase free yun at tutulungan ka nila maghanap ng work. PERO, ayuko din magpadalos-dalos.

Totoo lang, ngayon ko lang naisip na wag magpadalos-dalos. Simula nung dumating ako dito hanggang kanina, wala akong iniisip kundi kung paano ako magkaka-trabaho. Nag-aaway kame ni Mama kase nagmamadali ako at na-i-istress siya sa kakatanong ko kung paano niya ko matutulungan.

"Maghintay ka lang.. ako ang bahala.."

Madami din nagsasabi na mga kaibigan na i-enjoy ko muna dahil pag nagsimula na ko magtrabaho eh matatagalan na ulit ang pag-rerelax. Although aaminin ko pa ulit na medyo matagal-tagal na akong pa-tengga-tengga sa buhay kong ito.

Nakaka-depress di ba? Pag wala ka mahanap na work or pag-araw-araw ka nasa bahay? Kapag di ka nasisikatan ng araw eh parang ang worthless at ang hopeless ng dating? Pero, ayun na, after ko maglinis ng kwarto ko, nalinis din ang utak ko, at finally, FINALLY! gumaan na ang pakiramdam ko at ang saya-saya ko ngayon.

Ayuko magpadalos-dalos. Ayuko gawin yung mga parehong mistake na nagawa ko na dati. Ang gusto ko pag-nasalubsob ako sa trabaho na bigay sa kin ni Lord eh handa ako sa lahat ng gera na mararanasan ko sa work na yun. Hindi yung magpapaka-cry-baby ako or something. Yun ang naisip ko. Ngayon, ikaw na bahala mag-husga kung totoo o alibi ko lang toh para maka-tambay pa ko ng matagal.

Ang importante at the moment, masaya talaga ako, at blessed ako dahil pagdating ko dito eh may pamilya ako na mauuwian, may bahay, at may pagkaen (syempre importante talaga yung pagkaen na part). Alam ko hindi lalapit sa akin ang trabaho, pero palalapitin ko. At alam ko I have a promising future. Masaya! (:

"Maghintay ka lang.. ako ang bahala.."

**I somehow thought hindi lang si Mama ang nagsabi sa kin niyan nung narinig ko yan.

Thank you Lord, and Your will be done. <3

Yun lang! I look forward sa mga blog post niyo. Parang gusto ko magbasa ngayon ng mga blog na tungkol sa life niyo at mga napagdaanan niyo sa buhay yung laman. Tsaka madalas yung mga dinadalaw ko ngayon eh yung mga na-cacapture ako sa title pa lang. Wala din ako sa mood magbasa ng mga tungkol sa election dahil masyadong mainstream at wala talaga akong comment tungkol dun. Salamat din pala sa lahat ng mga nagttyaga sa blog ko! Ayun lang! Sige! Chao!
**********