Dahil walang oras, wala na rin yung term na early bird o di kaya late. Di mo na kailangan magmadali papuntang work, pwede ka maglakad kahit galing kang north at sa south ang trabaho mo. Siguro mas kalmado ang mga driver sa kalye kase di naman nila kailangan magmadali eh. Siguro mas bibigyan mo ng ditalyeng pag-iingat ang trabaho mo o mas pagbubutihin mo ang mga projects mo sa school kase wala ka namang deadline eh.
Ang weird nun.
May nabasa nga ako one time sa tumblr eh, parang isang pahina sa libro ang pinicturan at inupload. Sabi dun, paano kaya yung mga hayop, ano kaya perception nila sa katapusan ng buhay? Hindi siguro nila alam yun, hindi katulad nating mga tao, parang laging takot mamatay, takot maubusan ng oras. Nakatatak na sa buhay natin na kailangan nating kumilos ngayon para sabihin naman natin na may katuturan naman ang buhay natin.
Wala lang.
Ano nga ba ang mas maganda? Maging successful sa buhay o maging masaya? Pagnatapos na ang oras ko sa mundo na ito ng mayaman ako, masaya din kaya ako nun? Pwede kaya maging at the same boat? Kapag yumaman ako by that time, ibig sabihin nagpursige ako sa buhay ko at binigay ko ang bawat oras ng buhay ko sa pag-gawa ng pera. Pag masaya naman ako by that time, baka naman binigay ko naman ang oras ko sa pag-eenjoy. Hmmm.. eh ano ba talaga dapat?
O kaya, mag hintay na lang ako sa blessings na ibibigay sa kin ni Lord? Sus.. parang di naman yata pwede na ngumanga lang ako habang naghihintay.
Time is running. Di naman pwede tumigil sandali. Kailan kaya ako mag-uumpisa mabuhay.. yung totoo.
No comments:
Post a Comment
Anong meron?