Fickle kang Gemini ka.

Nakangiti ako today. Nakangiti ako nitong mga nakaraang araw. Unusual! Alam niyo ba na may napansin ako. BIPOLAR yata ako. As in, feeeling ko kailangan ko ng gamot. Minsan masaya ako, minsan depressed naman. Kase... ganito yun.. nitong mga nakaraang araw ako ay super busy sa pag-iimport ng mga post ko mula sa isa kong lumang blog. Masaya naman ako habang ginagawa ko yun. Iniimport ko lahat, pero ineedit ko muna bago ko tuluyang pinupublish ang bawat post. Kaya ako natatawa, kase naman noh ang abnormal nung mga post na yun. Kase galing yun sa isa kong English blog.. yup! Nagkaroon ako ng English blog noong unang panahon. Grabe! Nakakagago yung english ko. Bukod sa mali-mali, pilit na pilit din. Parang di alam sasabihin o paano i-eexpress yung sarili.

Anyway, hindi naman yung katangahan ko sa English ang ikkwento ko, pero yung the way na mag-blog ako. Sobrang fickle! Una, magpopost ako na masaya ako, tapos may mga post na pinipilit maging masaya, tapos susundan ng post na malungkot, depress, tapos susundan ng post na magpapaalam panandalian, tapos magiging masaya na naman. May pattern!! Napansin ko din na ganito ako magpost dito at sa isa ko pang lumang blog, yung ROAD TO KILL. May mga masasaya, may mga badtrip, may mga walang kwenta. Pangalawa ko namang napansin, reflection talaga ng blog ko ang sarili ko. Sobrang OA ang mood swing! Tsaka alam ko na marami sa inyo ang nakapansin na gagawa ako ng blog tapos idedelete ko tapos gagawa na naman ako tapos magpapaalam na naman ako. ANG GULO! Gemini nga yata ako, magulo ang isip.

Buti nga itong blog na toh hindi ko pa naiisipang burahin sa mundo eh, pero sana naman hindi ko gawin yun. Pero kaya ko sinasabi toh lahat kase parang gusto ko na baguhin ang ugali kong ganito. Gusto ko na maging yung person na may isang salita, may malinaw na desisyon. Nakakasawa na kase eh. Ang immature. Tulad na lang sa work ko, di ba? Lately? Sabi ko okay kakayanin ko, biglang next post ko nakapagresign na! Ang gago lang.

Hindi naman pwede maging ganito sa totoong buhay! Dapat mature enough to face the consequence ng mga desisyon ko. Para kaseng wala naman ako kapupuntahan kong ganito. Kaya gusto ko na magbago! Feeling ko din kaya ganito ako kase swerte ako sa buhay kong ito. Kaya ako mabilis magbago ang desisyon at kaya ako madaling magsawa, kaya ako hindi sanay na magtiis, dahil lumaki akong swerte. Alam ko, hindi kame magkakasama nila mama, malungkot, pero never ako naghirap ng super hirap. Di ba? Hindi ako katulad ng iba na sobrang nag-woworking student pa para lang maka-graduate. Siguro ito yung ugat, kaya hindi ako sanay ng nagtitiis, kaya ang dali ko magsawa. Pero hindi ko rin sinasabi na ganun kame kayaman ah, hindi ah! Kaso lang never ako naghirap na as in wala ng makaen. Obvious naman sa aking katawan! Tsaka sobrang spoiled ako, lalo na nung bata ako.

Pero, yun nga, sabi ko nga, gusto ko na magbago. Ayuko na nung ganito, yung hindi ako marunong magtiis, tapos kapag maisipan lang at kapag nakahanap ng mas madaling butas, dun ako automatic. Hmmmm.. dapat i-challenge ko naman sarili ko.

Tsaka, isa pa, natatakot din ako kase aalis na naman ako ng bansa eh. Shit talaga kapag wala na naman akong nahanap na trabaho. Nung nabasa ko kase yung mga previous post ko (yung mga post nga na galing sa English blog ko), naalala ko tuloy na yun pala yung time na kadadating ko lang ng states, tapos kaya ko ginawa yung blog na yun kase nga nagppractice ako mag-English, tapos hanap ako ng hanap ng trabaho, nung nagkaroon, ayuko na bigla kase super hirap. Naaalala ko pa nga sinabi nung nag-employ sa kin nun eh. Sabi niya wala daw ako mapapala kung nag-iinarte ako, one way or another daw kase kailangan ko maranasan mag-alaga, caregiving kase yung position na yun eh, tapos sobrang ang critical ng una kong sabak.

Tapos after nun, naghahanap ulit akong work pero wala na ako makita. Tapos nakakadepress yung time na yun.

Anyway... sabi ko nga, yun yung kinatatakutan ko at the moment, na baka wala na naman ako mahanap na trabaho. Wag naman sana! At sana, ayun, maging more responsible na ako, hindi lang dito sa blog ko, kundi sa career ko.

**********