BLANKO

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I want to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “a person who wants to be perfect at any cause, cannot attain perfection by any cause.”, which is my very first blog and which is a FRIENDSTER blog that was deleted a long time ago. But of course, the blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

Sa dami ng iniisip ko na isusulat ko. I came out with nothing.

—-BLANKO—–

ahaha…

naisip ko isulat ang about sa ATTITUDE. Na minsan kahit natuto na tayo sa mga mistakes natin sa past.. kahit na alam na alam na natin ang ipapayo sa ibang tao base on experience.. minsan.. nagkakamali pa rin at uulitin pa rin natin ang pagkakamali natin.

tapos… gusto ko din isulat ang tungkol sa SILENCE.. na Silence may sometimes mean morethan talking, morethan shouting and even screaming. That SILENCE may even show knowledge and confidence. It may show maturity and assertiveness.

meron pa.. ang pagiging social climber. Ang tipo ng sunod ng sunod sa what is IN and what is trending. Kahit mukha ng trying HARD.

eh kung magsulat kaya ako tungkol sa love life ko.? mag-mamaasim.

haha..

WATEVER>

ako na madrama

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I want to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “a person who wants to be perfect at any cause, cannot attain perfection by any cause.”, which is my very first blog and which is a FRIENDSTER blog that was deleted a long time ago. But of course, the blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

2 years ago, magkasama ang parents ko pumunta sa states. I don’t know if it is denial, pero feeling ko mangangapitbahay lang mga magulang ko at babalik din, gagabihin nga lang.

Actually my father came back several months mula nung umalis sila at nag-stay siya dito sa pinas.

Pero lately, umalis ulit ang ama ko, dito nagsimula ang pagiging EMO ko. (Hindi literal na emo ah!)

Araw araw sa pagsakay ko ng BUS pa-uwi galing skwela.. gusto ko umiyak. Nagdadrama ako sa tabi ng bintana, tumitingin sa mga ilaw ng building, ilaw sa kalye at ilaw ng mga sasakyan.

At first, wala lang sa kin yung ganitong sitwasyon ng life. Pero, may pero.

Malungkot.

Dito ko narealize.

Prom:

• Kasama ko kuya ko sa sa landmark sa pagbili ng prom gown, at ang mahal ng nabili ko sa hindi sinasadyang pagkakataon.
• Kasama ko ang besfren ko magpasalon, “ne, kaw lang pumunta dito na hindi kasama momi ah? sino kasama mo? kapatid mo?”

College:

• Late na kame nag-enrol, as in magsasara na yung school!
• Naghanap kame ng DORM, yung pinak–hmmm.. mapapa-hmm ka
• Pinaka-mahirap na parte ng mag-DORM? Mag-laba.

Debut:

• sige sariling sikap sa pagpeprepare
• super.. HAY super ang GASTOS KO!! nakaka-guilty

*Tatay ko, nacoconscious, kase kasama ko naman daw siya sa ibang issue  at moment ng buhay ko, bakit kulang pa din, pero syempre ITAY ibang klase ng paper mo, ang ginagampanan mo, at ibang klase din naman ang ginagampanan ng INA ko.

*To think of it, someday pag nagkita kame ng nanay ko, eto yun eh:

1. una, hindi na ako bata - hindi na ako pwede mag-pakuto (kung may kuto ako) yung tipong tulog ka na hindi pa rin tumitinag si inay.
2. ano nga ba pangalawa? yun lang pala dahilan ko. hindi na ako bata.

–syet? kuto lang ba dahilan kaya gusto ko siya pauwiin? hindi naman siguro. siguro gusto ko lang siya maging parte ng mga moments ko. gusto ko nakikita niya ko. oy. oy. ayuko umiyak.

*sana siya na maglaba ng mga damit ko para malinis, pag labandera di marunong

*sana dito siya sa bahay para maglinis, para pakainin kame, para alagaan kame pag may sakit kame.

one time, lately lang, nilagnat ako, super crying ever ang lola niyo, kase naaalala ko nung bata pa ako, habang may lagnat, nahimatay ako at natumba ako sa sahig ng kusina, pag mulat ng mga eyes ko.. kumpleto sila, ang nanay ko, tatay ko, mga kuya ko, at tinititigan nila ako habang nakahandusay sa sahig. pero nung may sakit ako… hay.. never mind

*trabaho ba ng katulong yan? ang alagaan ang mga anak? ang pagalitan, sigawan? atupagin, mahalin?

*anong sunod? CAPPING and PINNING? sige, wala din sila.

*i mean, hindi ko naman sinasabi na kailangan nila umuwi para ako ay maligaya, but then, its like… a waste of time not being with them.

*Bakit ba kailangan yumaman? bakit kailangan malaki ang bahay? bakit kailangan maganda ang buhay? bakit dapat colored ang cellphone? Bakit nursing? bakit nakaka-kuba magcomputer buong araw?

PARA MAGING MASAYA?

ang tanong, MASAYA NGA BA?

at ito ang proposal ko sa mga magulang ko

• Manirahan sa maliit pero pagmamay-ari na bahay.
• May kotse (optional)
• Mag-hanap buhay sa pinas
• Maliit ang kita
• Mag-aral ng simpleng course, tulad ng fine arts (o kaya advertisements, journalism, at fine arts ulit) 1,000 tuiton per sem san ka pa? di tulad ng nursing 16,000 per grading
• Mag-sama sa hapag kainan kahit walang pagkain (ika nga ni sharon)
• mabuhay ng simpleh.

Syempre, hindi sila papayag sa proposal ko.

Tuloy ang drama

mga weird dreams

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I want to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “a person who wants to be perfect at any cause, cannot attain perfection by any cause.”, which is my very first blog and which is a FRIENDSTER blog that was deleted a long time ago. But of course, the blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

isa lang toh sa mga wierdong panaginip ko lately..

(ay,..nga pala lahat pala ng mga dreams ay wierd)

oh anyways.. etoh na nga ang panaginip ko kagabi lang..

kasama ko si katrina miolata at iba pang friends..pero xa lang naalala ko na kasama ko. then, tinago namin yung aming mga cellphone na mga 3315 at iba pang cellphone na di pa na-uusuhan ng cam. tapos, naiwan ako, pero nag-alala ako na baka mawala yun, kaya tiningnan ko ulit. hmmmm.. at nung tiningnan ko iniwan na ako ng mga friends ko, at nung tiningnan ko pa ulit, may ibang nakakita na baka kunin yung cell, kaya naghanap ako ng locker, at dun ko nilagay… then, hina-haunting daw ako ng kung sino.. at papatayin daw ako.. edi xempre.. scared ako… papatayin eh. iyak daw ako ng iyak, at niyakap ko si kuya RYAN? ryan? badtrip… xa pa niyakap.. ko!!! hmft.. oh anyways.. to the rescue ang dalawang magkapatid na si AVI at HANNAH… at tumakbo daw ako.. takbo naman ako ng takbo.. pero nahuhuli na ako.. at sila ay nasa malayo na.. at pagod na ako.. kaya naghanap ako ng bahay na mataas ang gate.. pumasok ako dun.. may matanda..pero wala siyang paki sa buhay ko.. at pumasok pa ako.. pumasok ako sa isang kwarto,.. may matabang babae at mga anak niya.. at tulog sila.. at nagulat sila sa presensiya ko.. nag makaawa ako na tulungan niya ako.. na kapag dumating yung papatay sa kin.. paalisin niya..

nung dumating na, hala.. na-scared din siya dahil sikat na tao pala ang naghahanap sa kin.. at hindi na ako papatayin.. ako ay ikukulong.. biglang hindi na ako si ako.. dahil ang ako na kanina ay hinahabol ay si avril lavigne na.. at may dinahilan siya.. at hindi na siya kinulong..

nanunuod pala ako ng TV, at tinatanong ko sa katabi ko kung bakit hindi na siya kinulong.. ang dahilan.. kase ROCKERS daw si AVRIL..

hmmm.. wat a dream..

Ang Maging Tao

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I want to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “a person who wants to be perfect at any cause, cannot attain perfection by any cause.”, which is my very first blog and which is a FRIENDSTER blog that was deleted a long time ago. But of course, the blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad   writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

tao. di perpekto. kung si superman ay lumilipad at kayang pigilan ang nahuhulog na eroplano, tayo pag tumayo sa umaandar na tren at pinigilan ito, deads. pero wait ano bang problema mo bakit mo pipigilan ang tren? epal..

may humiling ba sa atin na maging perpekto? ang naaalala ko lang na turo sa kin ng religion teacher ko, gusto lang ni Papa God na magpakabanal tayo, pero ang HOLY ba ay may konek sa perpekto? di ko sure.

di natin kailangan maging perpekto, kailangan lang natin maging tamang tao. at wag natin susumbatan ang ibang tao kung may mga bagay na di nila magawa, dahil katulad natin, sila ay tao, di perpekto.

masyado tayo nag-eexpect sa mga tao sa paligid natin na magagawa nila ang mga bagay na gusto natin na magawa nila. pero di lahat ng kaibigan magpapasensiya sa atin, di lahat ng magulang maiintindihan tayo sa nararamdaman natin,  di lahat ng boyfrens ay magiging sweet katulad sa mga koreanovela, di lahat ng klasmeyt mamimigay ng papel, at di lahat ng commuters ay may pake kung masagasaan ka man ng tren.

initindihin natin na bukod sa pagiging kaibigan, magulang, boyfren, klasmeyt at kapwa tao ng mga taong inaasahan natin sa buhay natin, may iba pa silang papel sa sarili nilang buhay na dapat gampanan. at kung nagkukulang man sila sayo, intindihin mo na di ikaw ang sentro ng mundo.

baka naman tapos na ang papel na ginagampanan nila sa buhay mo, ikaw naman ang magkaroon ng panahon sa buhay nila.

kapag nagets mo na ang sinasabi ko.. masaya ako para sayo..

emo o kikay

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I want to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “a person who wants to be perfect at any cause, cannot attain perfection by any cause.”, which is my very first blog and which is a FRIENDSTER blog that was deleted a long time ago. But of course, the blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad   writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

di ko alam kung san lulugar.. ang gulo.. ano ba kamil? magiging emo ka ba? o magpapakakikay ka?

kapag emo..unang una–di bagay pano ang taba ko, sabi pa ng opinyon ng iba eh.. madumi tingnan at parang nagpapapansin lang..ano yun..?

sabi ko naman sa sarili ko pagtungtong ko ng kolehiyo eh magpapakatao na ako.. magpakababae..pero as of now.. parang katulad pa rin ako nung highschool ako..lalo pa nga lumalala eh..

ewan ko.. magtiwala sa sarili at hindi sa katabi..

hekhek..

anyways.. wala naman paki ang ibang tao kung ano maging ideya ko para sa sarili ko..

o magpaka-simple na lang kaya? para walang problema?

simplicity makes beauty.. sabi nila.. ewan ko lang ha..?

sa aking ina…. imelda tracy

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I want to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “a person who wants to be perfect at any cause, cannot attain perfection by any cause.”, which is my very first blog and which is a FRIENDSTER blog that was deleted a long time ago. But of course, the blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

aba at nagbabasa ka pala ng blog ko.. okei lang,,,atlis ngayon alam ko na may nagbabasa na ng blog ko.. at dapat pla eh nag-iingat ako sa mga pinagsasabi ko dahil may nagbabantay na…

momih…lamo mo po… mahal na mahal kita… di ko lang masabi sayo ng ganun ka lamabing, kasweet at kagara dahil na rin sa takbo ng relasyon natin.. ewan ko kung ano na nabasa mo sa blog ko dahil ang tagal tagal na ng mga nakasulat dito..

minsan naiinis ako dahil kung tutuusin mas close pa nga ako kay mayk kaysa sayo… yung sinabi mo dati na buti pa kay mayk ang bait bait ko pero pag kaw kausap ko bruhilda ako eh talagang ang daming meaning… di ba?

lam ko naman na mana ako sayo di ba? haha,… ayuko ng napapansin mga mistakes ko.. ganun ka eh.. kailan ko ngalang din napansin na ganun din ako.. pinapagalitan pa lang ako ni daddy.. nagdedefense na ako.. kaya sa huli ang init din ng ulo…

weeeehhh,,..pero ma.. di naman ibig sabihin ng ganun ka eh gusto na kita magbago../ lam mo.. kahit ganun ka tanggap naman kita eh.. hmm.. noon lang yun nung immature pa ako na iritable ako sayo kase di pa kita naiintindihan nun..pero ngayon.. xempre may isip na ako..

nung nag-enrol ako sa ceu.. inis na inis ako kay daddy..xa yung kasama ko.. lam mo yun. hapon na kami dumating sa ceu.. at maxado niya ako pinagmamadali.. kainis.. natataranta na nga ako.. eh kung ikaw yun.. di ba? edi maaga tayo dumating sa skul… tas nakalimutan pa naming kumuha ng temporary report card.. kaya inasikaso ko pa tuloy yun nung pasukan…

di ko rin lam kung anong gagawin sa dorm… lam mo yun…?

ma.. lam mo.. kaw ang mommy ko… at hindi matutumbasan ng kahit ano..kahit sino ang pagmamahal mo.. kaya wag ka mag-iisip ng kahit ano…

madami na rin ako natutunan sa buhay ko.. at kasama ka dun sa mga nagturo sa kin.. para sa kin maganda buhay ko dahil sayo..

love you ma.. ahmwuuuahhh… 

bob ong fan

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I want to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “a person who wants to be perfect at any cause, cannot attain perfection by any cause.”, which is my very first blog and which is a FRIENDSTER blog that was deleted a long time ago. But of course, the blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

sa kasalukuyan, ang di ko pa nababasa sa mga likha ni bob ong ay yung /bakit baliktad magbasa ng libro ang mga pilipino?/. dahil naantala ang pagbabasa ko sa mga dapat asikasuhin o sabihin na nating mga bagay na importanteng gawin na muna. second year high school ako nung nagsimula ako maging interesado sa mga sulat niya, sabihin mo mang gaya-gaya ako ng istilo ng pagsusulat, baka mapahiya ka lang dahil ipagmamalaki ko pa yun. sa kanya ako na-inspired na magsulat. sa wakas may isang gawain na ako ngayon na walang coach sa volleyball o direktor sa isang theater club ang makapgsasabi na di ako katangap-tanggap. eto ang problema ko sa pagiging gemini, desperada ako maging inibidwal na hindi naman ako, sumubok ng mga bagay na pwede naman hindi, i hate myself, charing. kung pagsusulat lang din ang pag-uusapan go ako, ang tanging problema ko lang ay kung panu ko ipapaliwanag ang mga nararamdaman ko sa ingles. si bob ong ang isa sa mga nagpagaan ng loob ko sa issue na yan sa sulat niya sa stainless longganisa, at syempre ang pagiging staff ko sa nurses notes sa aking unibersidad. sila ang natatanging nilalang na hindi ako pinressur na maging perpekto, at masaya akong malaman yun. freshman ako sa college ngayon, at mahal ko pa rin ang mga sulat niya. di ko alam kung san matatagpuan sa bob ong, pero nagpapasalamat ako sa kanya. ps: maniwala ka sa hindi, lahat ng libro ni bob ong na nabasa at binabasa ko pa lang, ay hiniram ko lang sa kaklase ko nung highschool (at na-gulay pa sa kin yung libro), sa kadormate, at sa kaklase ko ngayon college. salamat din sa inyo.

college life

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I want to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “a person who wants to be perfect at any cause, cannot attain perfection by any cause.”, which is my very first blog and which is a FRIENDSTER blog that was deleted a long time ago. But of course, the blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

tungkol sa lahat ng naranasan ko bilang isang freshman.

araw ng wednesday, june 13, 2007, kaarawan ng ako. araw na naglipat ng buhay sa dormitoryo. hek hek. saya parang bahay bahayan lang–charing. kinabukasan, june 14, 2007, pasukan na. aga ko nagising, sa isip ko hahanapin ko pa yung mahiwagang kwarto namin para sa subject na religion, musta naman yun? kami lang yata may pasok, NO, ang totoo niyan kami lang ang maaga ang pasok, biro mo ako lang ang gising na katauhan sa kwartong tinutulugan ko?

exsaktong 6:30am walang labis walang kulang layas ako sa dorm deretso sa skwelahan na pinangalanang cento escolar university. di ko na ikekwento ang kabuuang nakaraan ng university na ito dahil di ko rin maisip at tingin ko di rin kayo interesado.

fast forward. nasa room na ako, katabi ang isang buong row na maingay habang puno ng katahimikan sa iba pang upuan na nagkakanya kanya ng pamumuhay, nang biglang..badtrip!

MALI PALA AKO NAPASUKANG ROOM? N*******A

don’t panic.

tinginan kami ng sched sa isa’t isa. may nagpapalakas pa ng loob ko na nagsasabing baka ganun naman daw talaga ang sched. imbis na DENTSC401 pala ang pasukan kong room, DENTSC410 pala. hmmmm? siguro naman for every rule there’s an excemption, at kitang kita naman ang ebidensya na medjo duling ako at nagkapalit lang ang dalawang huling numero? okei.,?

rewind. dali-dali akong naglakad sa hindi ko alam kung ano nga ba nilalakaran ko, tapos sabay tanong sa lahat ng maaring mapagtanungan ng room na ito. di ko rin nagets kung san ako tinuro, kaya napasunod na lang ako sa mga taong katulad ng uniporme ko habang kunwari na lang di ako naliligaw, napaikot sa buong unibersidad bago pa man matagpuan ang gate na…ay yun pala yung tinutukoy niya..okei. nagtanong sa guard, sumunod na lang daw ako sa mga nakaputing nagkalat sa iba’t ibang dereksyon. okei, paltos na paltos na ang paa. tama nga ang sabi na mabenta talaga ang band-aid sa unang araw ng pasukan. okei. isa pang building ang napuntahan ko, pero di ko na malakad sa dami ng paltos. ang shocking moment ko pa habang naghihikahos sa paltos.. FOURTH FLOOR pa ang room ko..okei ulit. nakakalungkot isipin kase pagtingin ko sa itaas nasa third floor pa lang ako, pero parang hay,.. wag na lang magsalita…geh pa akyat pa..konti na lang..

nang nakita ko ang DENTSC401, parang nagsilabasan ang mga anghel at mga magagandang babae sa balat ng lupa na nagsisikantahan pa.may mga macho papa din na may pakpak at buntot..okei.

mga 5minuto ako maaga kaysa sa binigay na oras na 7:00am. dali dali pumasok at nakipagngitian sa mga bagong friendships.

okei fast forward. buti na lang may karamay ako. GUIA. pareho kami ng section, at may karamay akong napahiya sa buong klase. pero ang totoo niyan. marami talaga ang napahamak sa DENTSC410 at DENTSC401, dahil ayun sa survey marami talagang blockmates ko ang naligaw dun.

kase naman po sa susunod baka pwedeng uhm uhm bla bla bla..pwede?

ayan. yan na muna.

**chao**

**kamil**

fat mama

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I want to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “a person who wants to be perfect at any cause, cannot attain perfection by any cause.”, which is my very first blog and which is a FRIENDSTER blog that was deleted a long time ago. But of course, the blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

my mom was such a noisy mother. she shouts every words she ought to say. kaasar? but even though she’s that noisy, i’m missing her. ngayon may mga mumu na nga yata dito sa bahay, tahimik sa tanghali lalo na sa gabi.

me and my mom were never that close as we must be. childish ang ina ko, selosa at hirap pag galit. but then she’s sweet and thoughtful.

happy mothers day to my mom. although she’s not here, sana okei siya dun sa states. nyahaha.. wala ng masabi.

wahehehe..perfectionist

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I want to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “a person who wants to be perfect at any cause, cannot attain perfection by any cause.”, which is my very first blog and which is a FRIENDSTER blog that was deleted a long time ago. But of course, the blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad   writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

people are not perfect. tulad ko. pero who am i to judge? malay ko ba sa tao? anong alam ko sa pagkatao ng isang tao? people always judge another body from they’re mistakes and unperfection. people draws anger to another when the other is not somebody that person wants to be. wag tayo manghusga ng iba, look to yourself first, kaya nga may katagang..look at the mirror. if somebody is not perfect..so are we. hindi natin pwedeng ipagpilitan sa isang tao kung anong gusto natin SIYA maging. we have our own personality. gugustuhin mo ba na may taong magdidikta sa kung ano dapat at kailangan ang ugali at pananaw mo sa buhay? it’s up to us, if we would accept the person for whatever they are or leave them.

tulad ngayon..hindi ako magaling sa english..but i tried. so don’t judge. di ako ganun kagaling. keikei.

**chao

pagsusulat…

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I want to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “a person who wants to be perfect at any cause, cannot attain perfection by any cause.”, which is my very first blog and which is a FRIENDSTER blog that was deleted a long time ago. But of course, the blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

di ko naman talaga alam kung pano ako magiging isang WRITER. kailangan isaisip na ang bawat sasabihin ay tama or totoo. sana nga magaling ako mag-english eh. maganda talaga na english ang article. hindi lang yung mahirap o medjo mayaman makakaintindi, kundi pati na rin yung pinaka-mayaman. hindi lang puro pinoy may mga alien at foreigner din na makakarelate davah? pag-english..parang professional ang dating pang-international. yeabah.

kaso nga lang, di naman ako magaling sa english. kaso nga lang di naman ako professional. at kaso nga lang hindi naman naka-focus ang buhay ko sa pagsusulat.

marunong ako mag-english. takot lang gumamit. dahil di nga ganun kagaling. pero pwede naman matuto..anyways di lang naman sa pagsusulat ginagamit yun. kapag dumating ang panahon na magaling na ako sa right grammar at use of words..sa vocabulary … geh makakabasa na kayo ng mga article na nakakadugo ng ilong.

sa ngayon magsusulat pa rin ako ng tagalog. e sa dun ko na-eexpress ng malawak idea ko eh. actually, sabi nga ng iba…mas masarap pakinggan ang tagalog sa mga pinoy..halimbawa… i love you.. pero mas deep yung pag-express nito pag "mahal kita.,." naks..

siguro walang babasa ng mga gawa ko, walang makakapansin, walang makaka-apreciate..(drama), eh hindi ko naman pinagpipilitan ang sarili ko..gusto ko lang magsulat… gusto ko pagdating ng katandaan ko..may mababasa ako kahit isa lang sa mga gawa ko… kase ako naman talaga ang reader ng own articles ko… at masaya ako na nagsusulat..parang dumadaldal na rin.. kaso pwede ka mag-erase.. kaso hindi maingay..at less energy ang nagagamit..hehe..

inspiration ko ang mga tao sa buhay ko. dati pag-iniisip ko kung may iiyak ba pag namatay ako. unsure. pero ngayon iniisip ko ulit. hehe..tingin ko meron na. siguro ang buhay ko malapit na mapunta in total waste(total waste ba kamo..? naks), pero dahil sa pagsusulat, hindi siguro. ilang beses na nga ako gumawa ng mga diary ko at nagkwento kong pano ako magtoothbrush, pano uminom(ng tubig po…), pakiramdam ko nang tumayo ako ng kama galing sa mahabang tulog. at pagnababasa ko ulit ang mga sulat ko, nakikilala ko ang sarili ko at kung ano gusto ko sa buhay.

hindi naka-focus ang buhay ko sa pagsusulat..(nasabi ko na to kanina) pero malaking bahagi ito ng ako..kaya ngayon sobrang kontento ako sa buhay ko.. dito ko na-express ang buhay ko..dito ko nakilala sarili ko..at pag namatay ako..atleast may maiiwan ako na bakas..kahit hindi panghabang buhay.

balik tayo sa kasalukuyan. ayan tapos na ang article na toh…

***chao

………..ano meron?

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I want to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “a person who wants to be perfect at any cause, cannot attain perfection by any cause.”, which is my very first blog and which is a FRIENDSTER blog that was deleted a long time ago. But of course, the blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

i draw your name on my risk.

i painted it green.

i sit beside you watching your tears falling deeply into the ground,

so deep it hurts.

you run to me and we walk together,

so content.

you give me signs,

you show off.

you let me hug you likes theres no possible in life.

i love you that’s all.

you let me love you, you did.

i fell into you so deep it hurts, it crumbles.

you just let me love you..

deep into the ground,

you give me sign,

you show off,

but you never let yourself love me.

you just let me hit myself into you without reaction,

you just stood there likes there is nothing but breathe.

you hug me tight without reason,

you just let me hit myself to hurt.

your name i painted green,

but now your name shed me bloody red.

it hurts.