Last Community Immersion na namin!

I know! Tagal ng bago kong update! Sorry! Sobrang naloka naman kase ako sa week na ito! Na-stress ako, kahit alam ko na ang katotohanan eh puro tulog lang naman ang ginawa ko! OO!! Puro tulog ako! Kaya nga wala! WALA AKONG NAGAWA! Hindi nga ako nagparamdam sa tweeter o fb, dahil pinili kong MATULOG! Hindi ko din nagawa mga assignment na kailangan ipasa! Hindi ko nagawa! WALA!

Pero para naman may idea pa rin kayo ano nga ba nangyari sa kin, ito ang summary --> HERE

Pero ito magkkwento ako dahil mahilig naman talaga akong magkwento!

Last TUE & WED (January 10 - 11, 2011), it was our LAST COMMUNITY IMMERSION. For our level, we call it TAPAR, kase yung "R" stands for RESEARCH, pero hindi naman namin masyado na-feel na may research talaga. Weeeeh! Dahil nga last na ito, excited na kameng lahat na matapos na ang kalbaryong ito, ngunit, we're still gonna miss our different aktibidad sa komyunidad! Oo, kailangan lagi kameng handa magtagalog, dahil baka pag highly dugo-dugo-sa-ilong dialect  (such as languages that consist the English alphabet) baka di kame maintindihan ng komyunidad!

So..

We started by setting up our stage para sa mangyayaring maliit lang naman na programa, ito ay ginawa namin pagdating na pagdating pa lang namin sa community. Actually, wala kameng ibang lugar na pwedeng pag-gawan nung activity, kaya sa chapel na lang ang venue namin, bali sa labas ng chapel ng community na yun. Maliit na lugar lang naman kase ang pinuntahan namin (at for the sake ng confidentiality, hindi ko na babanggitin kung saang baranggay ito, basta sa Batangas ito).

Nag-simula din kame ng maliit na ukay-ukay. Ito lang naman eh yung mga bagay na kinayang dalhin ng mga kaklase ko. Amazing din naman na gustong gusto ng mga tao ang ganitong klaseng business, makapag-business nga dun. JOKE.

Syempre, bilang nurse, hindi rin naman talaga mawawala ang pagkukuha ng BP sa mga tao. Lahat yan magpapa-check up kung high-blood na ba sila o malapit pa lang. Joke ulit.

Nagsimula kame sa HEALTH TEACHING, ng mga halamang gamot, pero parang may mas alam pa sila sa min. Sila din naman kase mismo ang gumagamit ng mga yun at maraming tanim ng iba't ibang halaman sa lugar nila.

May maliit din kameng mga intermission number para sa kanila, kunyari natuwa sila kahit hindi masyado, hindi kase kame ganuun ka-prepared. Pero okay na din, last time kase wala kameng mga ganitong pakulo. Okay na din. (Kunyari kasali ako, pero totoo hindi ako marunong kumanta, mahiyain kase mga klasmeyt ko eh, ako lang makapal ang mukha.)

Ito naman ang mga community instructor namin. Oo mga bata pa sila, parang mga studyante lang din ang mga yan! At for the sake ulit of confidentiality, ayan nakatalikod pa sila! Hehehehe! Thank you sa kanila nag-enjoy kame, hindi masyado huggard ang last community namin.

Ayan, ito naman, yung klasmeyts ko habang nagtuturo paano gumawa ng fishball, as in home made fish ball. Dahil nga isda ang isa sa mga pangunahing pinagkakakakitaan ng mga tao dito, nag-isip pa kame ng mga pwede nilang gawing living, katulad nito. Tapos pinatikim namin sila nung finish product.

Namigay din kameng mga give-aways. Maliliit na items lang naman, tumblers at purse. Ito lang naman ay bilang token sa pagdalo ng mga tao sa program namin kahit alam namin na medjo ang gulo namin! During the program!

Much about sa activity...mapunta naman tayo sa dalawang kasama ko sa picture na ito, si Shamie and Dawn. Sila yung mga partners ko sa bahay na natuluyan namin. May kanya-kanya kase kameng foster family pagdating sa community, mamaya papakita ko ang picture ng aming foster parent, pero sa ngayon, sa picture na ito, yung hawak ko jan eh isang board (na ginamit sa isa naming games sa program --na ninenok ko) na may naka-listang plano.

TIME management! AT nothing beats planning! Natuwa lang ako dahil lahat ng naka-lista jan (kung anong oras magluluto, kakaen, maglilinis, sinong unang maliligo sa aming tatlo), lahat ng yan, nasunod at nagawa namin. Sana ganyan ako ka-organize sa totoong buhay.

Ito, kinabukasan na tong picture na toh, ito yung anak nung foster parent namin, ang cute na cute na si (secret nga pala, kase confidential). Ayun, nakakatuwa siya kase gusto niya kameng sabayan sa hapagkainan nung gabi, pero hindi naman siya nagsasalita pag kame ang kaharap niya. Mahilig din siyang magtago sa ilalim ng lamesa at maglaro ng itik. Ayun... dito naglalaro siya ng bato. Hehe.





Ito naman ang foster parent namin na sobrang mabait. Pinagsasaing na kame lagi ng kanin at wala lang, kahit ang ingay namin okay lang. Basta super bait ni nanay. Isa pa pinatira niya kame sa kanilang bahay, at lahat ng asikaso binibigay pati na ang paghuhugas ng pinggan. Thank you Nanay!!

At ayun! Ito habang naghihintay na lang kame sa bus nito pauwi Manila.

At ayun lang!!! So LONG COMMUNITY IMMERSION!!! Bye BATANGAS!!! <3 <3 <3

**********