Random random random.

God is a provider.
Wala na akong pera pero ngayong gabi busog na busog pa rin ako.
Itong week talaga pakiramdam ko gagapang ako hanggang pay day, pero eto pa yung week na gabi-gabi akong kumakaen sa kung saan-saan.

Amazing.

Secret Santa namin bukas. Kris Kringle baga.
Nakalimutan ko.
Ang malas naman ng nabunot ko.
Nakalimutan ko din yung wish list niya dun sa drawer ko sa work.
Baliw. Nag-effort naman ako sa ireregalo ko sa ka niyang mukhang basura. Umaasa na ma-aappreciate niya pero 90% nag-eexpect din na makikita ko sa shredder yun bukas.

Nagtataka ako bakit ako pa-cool.
Trying hard. Minsan hindi ko mapigilan.
Parang I need to social climb.
Pretentious ang peg.
Pakiramdam ko nagkakaroon ang tao ng maling impression sa kin.
Feeling nila ang bait ko.
Kanina may nagsabi sa kin yung boyfriend daw niya tingin sa kin mukha daw akong reserved.
Pucha.
Ilan na ba nalinlang ko sa buhay na toh?

I generally think that people hate me.
Pero naiiyak naman ako at nagiging emotional, dahil kahit papaano, madaming nagmamahal sa kin.
Parang di ko deserve minsan, pero magpapasalamat ka na lang eh.
Madaming nagsasabi na ang first impression sa kin eh mataray.
Kaya pretend much ako na inosente minsan.
Until malaman nilang nagyoyosi ako at umiinom ng beer.

Natuwa ako lalo kanina nung sinabihan ako na I look so free spirit daw.
Nag-blush akong konti.
Dinedeny pa din na posibleh nga siguro na likey likey ako ng mga co-worker ko.
Nakangiti ako mahaba, pero umiiling. Gusto ko from the inside, pero parang maling akuin.

Ang sarap pakinggan ng mga papuri.
Pero parang nakakabingi minsan.
Bla bla bla bla bla. Hindi ko deserve. Hindi ko deserve. Hindi ko deserve.

Pero yung katunayan, ayuko din naman na i-hate ako ng tao. 
Kaso ayuko din naman maging peke.
Pero parang ang peke ko pa din minsan makisalamuha.
Hindi ko na alam. Hindi ko sure. Oo. Hindi.
I mean ako ba toh?
Pakiramdam ko tuloy di ko na kilala yung sarili ko.

Tapos naiisip ko pa grabe lang din naman kase magbigay ng affirmation minsan yung mga tao dito sa states.
Alam niyo yun?
Yung acknowledgement level nila sa mga ginagawa mong maliliit na bagay eh ibang klase talaga.
Kaya baka nagkakamali lang talaga ako.
Pakiramdam ko pag tumagal pa akong konti sa bansang ito eh lalaki na ng sobra yung ulo ko.
Lalaki na para bang hindi pa sapat yung kalapadan ng noo ko as of this moment. Shet. Na-imagine kong konti.