Tipa.

Minsan nakakalimutan ko na na life is so fvcking unfair. Paano, si Lord, kung biyayaan ang isang katulad kong walang ka-kwenta kwentang nilalang eh ganun na lang.

Eh eto! May mahihiraman ako ng laptop pansamantagal habang hindi pa ako nakakabili. Oh di ba? Sabi ko sayo malakas ako kay Lord eh. Yan naman ang hindi joke, pramis, ewan ko ba, puro answered prayers!

Sa ngayon, hindi ko alam kung saan sisimulan ang mga gusto kong ikwento dito sa blog. Alam ko namang sikat ako eh at madaming nag-aabang ng mga wala naman ding mga kwenta kong post. Ewan ko ba! Ganun yata talaga. Chos.

I'm so shy type na! Paano, yung mga new found friends ko lagi akong tinutukso na lahat daw ng mangyayari sa buhay ko eh i-bblog ko. Lagi ko naririnig, "i-bblog na niya yan!" Which is, sige na nga, na it is kind of true naman!! Eh paano, yun din naman kase ang goal ko sa blog na toh, ang maidaldal ang lahat ng saluobin ng budhi ko. Mag-ingat-ingat baka ma-blind item! Lol.

Pero basta as of now, excited ako magtipa.. tipa.. tipa... tipa... at tipa pa.

Actually, hindi ko na nga alam ang mga susunod kong sasabihin, pero mag-ta-type pa rin ako, dahil gusto ko.

Pero pramis, wala na talaga ako masabi sa inyo.

Pero mag-iisip ako, for the sake na makapag-type ako.

............

Wala naman akong maisip.

Pero basta.

Hindi pa kase handa ang utak ko na magkwento ng bongga. Hindi pa ako handa. Arte.