Seek.

Lumake ako sa isang Catholic school. Nag-rorosary kame araw-araw. Nag-Aangelus kapag 3 pm. Nag-nonovena kapag Wednesday. Pwera yabang, naging best in Religion ako nung grade 5. Pwera yabang ulit, nung college puro uno ang score ko sa Religion subject. Tapos, nag-papalagay ako ng abo sa noo pag ash wednesday. Sumasali ako sa pabasa sa harap ng bahay namin kapag Lenten Season. May palaspas. May simbang gabi. At may point pa sa buhay ko na nagsisimba ako kada Wednesday sa Baclaran, Thursday sa St. Jude, at Friday sa Quiapo. Medyo naiinitinidhan ko din ang ibig sabihin ng marami kapag sinasabi nila na hindi idolatry ang mga statue sa simabahan kundi gabay.

I still pay my respect sa pagiging Catholic. Alam ko na there's a meaning behind all these practices. Although honestly, I did stop practicing almost all of these na kinalakihan ko noon.

Ngayon, ano na nga ba itatawag ko sa sarili ko? Do I deserve na to be called a Christian?

One time, sabi ko sa classmate ko noon, hindi na ako umiinom, tumigil na ako uminom. Ang tanong niya sa kin, kung religous preference daw ba yun? Hindi ako nakasagot.

Ang tingin ko, may sariling paraan si Lord para magpakilala sa bawat isa sa atin. He will, on His own unique way. Mapa-Catholic ka man or mapa-Christian ka man or mapa-ano ka pa man. Ang exciting na part dito, napaka-unpredictable ni Lord. If we feel na hindi pa Niya tayo tinatawag, for sure He has been long trying to introduce Himself to us through our life's experience.

Pero ang mas exciting na part dito, kapag napag-desisyunan na natin na sumagot sa tawag niya. Kase that's a start, unti-unti nang magbabago yung perception natin. Mag-ttransform tayo into something new.

I guess the highlight of this post is really not to differentiate anything. I guess ang gusto ko lang talagang sabihin eh we need to answer back sa tawag niya, at magsimulang hanapin si Lord sa buhay natin.

Me being a Catholic, yung experience itself was not a waste. It was His instrument, at na-mold ako sa kung sino man ako ngayon. Me as a Christian right now, yup, I guess anyone can call it a preference. For me it's an opportunity to know Him better. It's not an easy choice, but it's the right choice, it's a fulfilling choice.

Sabi nga nung Ninang namin ni Mayk, kung saan ka tinanim, dun ka dapat mag-grow, regardless. Basta ang focus mo lang kay Lord, regardless kung ano man ang religion preference mo, regardless kung sino man ang leaders mo sa church na inaattendan mo, regardless kung sino mga kasama mo, ang importante you are able to serve and obey the Lord from wherever you are.

via

-K.T. 2015