Pwet Tamad

Bago ako maligo.. bago ako mag-aral.. ito magbblog muna ako. Isang buong linggo na ako super chilling dito. Ohmaygad... totoo.. anxious na anxious na ako. Ilang araw na lang kase board exams na pero para akong tangang bata na wala pa ring kaalam-alam. Nagsulat pa naman ako ng blog post why I wanna be a topnotcher, pero parang sa sobrang katamaran ko at sobrang dali ko ma-stress, eto ako nagbblog, nagsisims, nag-iinternet instead na nag-aaral.

Parang gusto kong umatras sa mangyayaring board exams. Pero hindi, hindi mangyayari yun, it's either pumasa or bumagsak. Sobrang baba ng bilib ko sa sarili ko na papasa ako. Sobrang baba. Sabi pa naman  kung anong pinapaniwalaan mo yun daw ang magkakatotoo.

Assess na assess ko na ang sarili ko.. ang tamad sobra, puro salita wala naman sa gawa.. Hindi naman ako madalas na nagseself-pity, madalas sinasarili ko lang mga kahinaan ko, pero ang napapansin ko madalas kong laitin sarili ko. Ang pangit pangit ko. Ang poor poor ko.

Nung una gusto ko ng simpleng life, pero ngayon na namumulat ako sa katotohanan ng buhay ko,. hay.. go! Pakayaman tayo day! Pero naisip ko, magpapakayaman ako? Eh eto nga ako super mojako..ang tamad tamad ko.. Hindi ko ma-control ang sarili ko.. pag may kailangan akong gawin, nasusunod pa rin ang id ko.

Anyways.. ayun. Gusto ko nga yumaman. As in.. ayuko na maging poor, ayuko na kaawaan sarili ko. At pwede ba? Gusto ko na rin pumayat! Leche lang eh noh? Buong buhay ko pinapangarap ko pumayat, pero hindi naman mangyari-yari..leche.. Paano nga naman mangyayari, eto ako sa tapat ng computer, nagpapalaki ng pwet.

At paano ako yayaman? Kung hindi ako mag-aaral.. hahaha.. sige na nga.. bbye! Mag-aaral na ko.. pero maliligo muna ako.




**********