Pages

Saturday, April 18, 2015

Happy New Year 2015!!

New year sa kalagitnaan ng April. Abnormal. I know.

Denelete ko lahat ng recent post ko. Kapag kase bumalik ang future self ko sa mga post na yun, wala siyang mapapala. Ang dami-daming nangyari, mga major events hindi ko man lang na-ikwento. Pero yung mga sobrang lungkot at negative, naisulat ko. Sa pagkakaalam ko hindi naman kubeta ang blog ko na ginawa para lang maging labasan ng sama ng loob.

Kaya ito, HAPPY NEW YEAR sa blog ko!! Let's start all over again, para happy!

Hindi ako pumasa ng nursing licensure exam ko nung February 28 at nag-pass away naman yung Lolo ko nung March 5. May iba pang bagay, na hindi ko na isusulat. At aaminin ko, kung iisipin eh na-down naman talaga ako, at naloka. Pero in spite of all these troubles, aaminin ko din na I felt the strength in my heart, spiritually. Yung tipong malungkot, pero alam mong hindi pa katapusan ng mundo. Ramdam ko sincerely na may dahilan si Lord. In the end alam ko na may direction ang mga challenges na 'to sa buhay ko. Alam kong hindi impulsive si Lord. Naplano na niya in details ang buhay ko. Ayun. Kaya totoo lang, napagdaanan ko naman ng maayos ang mga ka-dramahan na nangyari sa buhay ko netong mga nakaraan.

Right now, I'm just floating in the middle. Kase I'm waiting for that day na tutunganga lang ako during  weekends.

Hinihintay ko yung Sabado na gigising ako na masakit ang katawan at ulo dahil sa sobrang haba ng tulog. Yung sabado na bago mag dapit-hapon, malinis na ang kwarto, wala ng labahin, nakaligo na. Yung wala kang ibang iisipin kundi humiga sa kama at tumunganga. Yung tipong ang freshness before sumapit ulit ang Monday.

Ngayon kase, parang wala naman nangyayari pero parang ang busy. Pag weekdays, nauubos oras ko kaka-exercise, tapos kakaen lang din naman ulit. Nauubos kaka-scroll sa facebook. Tapos pag weekend naman, ang daming plano sa buhay. Katulad bukas, mag-ha-hiking kame at pagka-hiking, uuwi naman ako sa San Diego para dumalaw sa family. At anong oras na right now? Nag-bblog pa din ako. Tapos maya-maya, mapupunta na naman 'to sa draft at hindi ko na naman i-popost 'to. Sayang ang puyat.

Ayun.

Ang major good news ko eh ang pag-uwi ko sa Pilipinas. At alam ko naman na walang nag-babasa ng blog ko, kaya sasabihin ko na din ang news na, magpapakasal na ako pag-uwi ko!

Minsan, mag-eexplode na yung utak ko sa sobrang excitement. Ang gusto ko lang naman eh makasama at makita na ulit si Mayk. At ayuko kiligin masyado, kaya mag-ppretend na lang muna akong hindi excited. Ayun, 29 days na lang from now, uuwi na ko!!!!

Yung plan nga namin sa kasal, ang gulo-gulo pa din at hindi pa organize! Humihingi na lang talaga ako ng provision kay Lord right now sa pagdedesisyon at sa finance ng kasal namin. Ayun. Minsan nga sa sobrang tiwala ko kay Lord, nag-woworry ako na hindi man lang ako nag-woworry. Kaya ayun, bigla akong nag-woworry tuloy. Lol.

Anyway, magkkwento pa akong madaming madami, pero sa ngayon, I need sleep. Kaya bye!


-K.T. 2014

1 comment:

  1. May nag babasa pa ng blog mo. hehe.. actually ngayon lang din nadaan. I'm happy for you kamil. Sana maging ok lahat sa wedding nyo. :)

    ReplyDelete

Anong meron?