Galit

**I've been importing in this blog all of my previous posts from my old blogs. I want to merge everything because I felt there is a sense of security in doing so. **This page right here was actually a blog post from my late blog, “ROAD TO KILL”. The blog itself was deleted but I never deleted my writings. I love all of the masterpieces I made from the past, beautiful, ugly, good or bad writings will always be kept! And I just decided today (February 9, 2013) to publish again all of these masterpieces in one site! Dates are preserved by the way.

Hay. Ayuko magalit at ayuko din magtanim ng sama ng loob.

Paulit-ulit ko iniisip kung nagbubuhat ba ako ng sarili...? Ako na magaling.

Hindi ako oc-oc... pero hirap ako mabuhay sa yagit na buhay. Sinubukan ko ipakita na kaya naman linisin ang HOUSE is not a HOME na tahanan namin. Nilinis ko ang imposibleng linisin. Lage ko iniisip na hindi ko to' ginagawa para sa kanila. Ginagawa ko to' para sa sarili ko. Pero... nakakasawa pala.

Nakakalungkot.

Ilang araw ako nawala sa bahay namin. Pagdating ko... hinihintay ako ng sandamakmak na hugasin at kalat (at lamok) sa bahay namin.

Naiintindihan ko naman na wala akong trabaho.. hindi ako ang nagpapakaen sa mga taong nakatira sa tahanan na to'... hindi rin naman nila kasalanan na bumabaha sa loob ng bahay namin kahit tapos at tumila na ang ulan.. Pero... hindi ko maintindihan paano nila nakakayanan manirahan sa yagit na bahay na to'..

Totoo lang... ayuko magalit... pero yung totoo lang... masama sa loob ko.

Sana mahalin naman to'ng bahay na toh... kahit na mapangit na.

Nahihirapan akong harapin sila... nahihirapan akong pakiusapan sila ng maayos... natatakot akong ma-misunderstood nila... parang ayuko na lang magsalita... parang pinipili ko na lang manahimik... kase ayuko ng gulo... ayuko ng away...

Titira pa ako dito... sa bahay na to' hanggang October. Hindi ko iniisip kung paano sila mag-susurvive sa pamumuhay nila... iniisip ko... paano na ang bahay namin...? Baka di na matirhan toh pagkatapos...?

----- =(